bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
Bilety online
Projekt PL BY
Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

PNRP 31(4) za 2012 r.

 

Fauna wodopójek (Hydrachnidia) rezerwatu przyrody ,,毒ódlisko Skrzypowe"

STRESZCZENIE

Fauna wodopójek wyst瘼uj帷a w ma造ch rzekach i 廝ód豉ch jest z regu造 bardzo specyficzna i odmienna od fauny wód stoj帷ych. Fauna 廝óde jest zale積a od wielko軼i i charakteru 廝ódliska. Na terenie rezerwatu „毒ódlisko Skrzypowe" przeprowadzono badania wodopójek w 2006 roku (kwiecie, maj i lipiec). ㄠcznie zebrano 167 osobników, 16 gatunków wodopójek. Gatunkami dominuj帷ymi i jednocze郾ie najcz瘰tszymi by造 w kolejno軼i: Hygrobates setosus, Lebertia oblonga i Hygrobates longipalpis. W rzece Kaczynce odnotowano obecno嗆 16 gatunków, przy dominuji: Hygrobates setosus, Lebertia oblonga, H. longipalpis, Sperchon clupeifer i Lebertia ineaqualis. W 廝ód豉ch stwierdzona obecno嗆 trzech gatunków (Paratchyas palustris, Wettina podagrica, Arrenurus connicus) z wyra幡 dominacj pierwszego z nich. Spo鈔ód gatunków wyst瘼uj帷ych w 廝ód豉ch Parathyas palustris jest gatunkiem typowym dla helokrenów i wyst瘼owa wy陰cznie w tym 鈔odowisku, a Wettina podagrica i Arrenurus connicus nale膨 do krenofili stagnofilnych  i wyst瘼owa造 w mikrolimnokrenach na terenie 廝ódlisk oraz zastoiskach na terenie rzeki Kaczynki. Graniczna rzeka Kaczynka zasiedlana jest gównie przez gatunki reofilne i reobiontyczne, najliczniej wyst瘼uj帷e w 鈔odowiskach zwi您anych z nurtem rzeki.

 

Chrz御zcze wodne (Coleoptera) rezerwatu „毒ódlisko Skrzypowe" 

STRESZCZENIE

Badania nad faun chrz御zczy wodnych prowadzono w rezerwacie „毒ódlisko Skrzypowe" zlokalizowanym na obszarze mezoregionu Pojezierze Dobiegniewskie.  Materia faunistyczny pobierano na 11 stanowiskach wyznaczonych na rzece Kaczynce oraz w wysi瘯ach 廝ódliskowych o charakterze helokrenów. W zebranym materiale stwierdzono wyst瘼owanie 28 gatunków chrz御zczy wodnych reprezentuj帷ych 7 rodzin: Dytiscidae, Hydrophilidae, Gyrinidae, Hydraenidae, Helophoridae, Haliplidae oraz Noteridae. W strukturze gatunkowej najwi瘯sze znaczenie maj Dytiscidae, natomiast w strukturze liczebno軼i - Hydrophilidae. Materia zebrany w siedliskach wyznaczonych w rzece okaza si ubo窺zy od zebranego w badanych 廝ód豉ch, natomiast zró積icowanie gatunkowe by這 zbli穎ne i wynosi這 odpowiednio 16 i 18 gatunków. Wspólnych dla obu typu siedlisk by這 jedynie 6 gatunków. Gatunkiem dominuj帷ym okaza豉 si Anacaena limbata Ilybius fuliginosus oraz Hydrobius fuscipes. W rzece wyra幡ie dominuj: Ilybius fuliginosus Laccophilus hyalinus i Anacaena limbata, natomiast w 廝ód豉ch - Anacaena limbata oraz Hydrobius fuscipes.
Faun chrz御zczy rezerwatu reprezentuj trzy ugrupowania synekologiczne: reofile, tyrfofile oraz gatunki eurytopowe zwi您ane przede wszystkim z ró積ego typu drobnymi, stoj帷ymi wodami eutroficznymi. W 廝ód豉ch rezerwatu nie stwierdzono obecno軼i krenobiontów oraz krenofili stanowi帷ych najbardziej typowy element faunistyczny.  Du瞠 znaczenie wykaza造 tu tyrfofile,  co  jest odzwierciedleniem typu limnologicznego 廝óde, oraz silnego zwi您ku 廝óde z po這穎nymi w bliskim s御iedztwie drobnych zbiorników wodnych, które s donorem nap造waj帷ej tu fauny. Wyra幡y zwi您ek 廝óde z innymi 鈔odowiskami wodnymi, znajduj帷y odbicie w kszta速uj帷ych si stosunkach faunistycznych chrz御zczy wodnych, a tak瞠 obecno嗆 gatunków rzadkich: Gyrinus suffriani, Rhantus incognitus oraz Hydroporus memnonius wskazuje na potrzeb ochrony nie tylko samych 廝óde, ale równie otaczaj帷ego je krajobrazu.

 

Motyle nocne (Lepidoptera: Heterocera) Bolimowskiego Parku Krajobrazowego 

STRESZCZENIE

W Bolimowskim Parku Krajobrazowym prowadzono w latach 2009-2012 badania nad motylami nocnymi. Owady od豉wiano na pi皻nastu sta造ch powierzchniach monitoringowych reprezentuj帷ych nast瘼uj帷e ekosystemy Parku: 陰ki, zio這ro郵a, zbiorowiska torfowiskowe, lasy mieszane, gr康y, 喚gi, sady, ogrody, ugory i murawy napiaskowe. Badania prowadzono m. in. w czterech rezerwatach przyrody: „Rawka", „Polana Siwica", „Kopanicha" i „Puszcza Maria雟ka". Ogó貫m wykazano 821 gatunków, w tym 510 stwierdzono w Parku po raz pierwszy. W鈔ód nowych dla Parku motyli, 130 gatunków jest jednocze郾ie nowych dla województwa ódzkiego, a 59 jest nowych dla województwa mazowieckiego. W zebranym materiale stwierdzono nie notowany dot康 w Polsce gatunek z rodziny Tortricidae - Cnephasia pumicana, 3 gatunki z „Czerwonej listy zwierz徠 gin帷ych i zagro穎nych w Polsce" - Phyllodesma tremulifolia, Drymonia velitaris i Spatalia argentyna oraz 34 gatunki bardzo rzadkie w Polsce, tzn. nie notowane po 1960 roku lub wykazane tylko z 1-2 województw. Do najrzadziej notowanych taksonów nale膨: Eriocrania chrysolepidella Zeller, 1851 - Eriocraniidae, Agonopterix capreolella (Zeller, 1839) - Depressariidae, Lypusa maurella (Denis et Schiffermüller, 1775) - Amphisbatidae, Hypatopa inunctella (Zeller, 1839) - Blastobasidae, Coleophora cornutella Herrich-Schäffer, 1861 - Coleophoridae i Aethes cnicana (Westwood, 1854), Cochylidia moguntiana (Röesler, 1864), Cnephasia alticolana (Herrich-Schäffer, 1851), Cnephasia pasiuana (Hübner, 1799), Bactra lacteana (Caradja, 1916), Eucosma conterminana (Guenée, 1845), Gypsonoma sociana (Haworth, 1811), Ancylis diminutana (Haworth, 1811), Cydia coniferana (Saxesen, 1840), Grapholita discretana (Wocke, 1861) - Tortricidae. Na podstawie bada w豉snych i danych z pi鄉iennictwa, w Bolimowskim Parku Krajobrazowym stwierdzono dotychczas 959 gatunków motyli nocnych, co stanowi oko這 32% fauny krajowej tej grupy owadów.

 

Herpetofauna Szanieckiego Parku Krajobrazowego 

STRESZCZENIE

Badania by造 prowadzone w latach 2011-2012 na terenie Szanieckiego Parku Krajobrazowego (10 915 ha) i w jego strefie ochronnej (12 859 ha). Obserwowano wyst瘼owanie p豉zów i gadów oraz biologi wybranych gatunków.
Park jest bardzo zró積icowany przyrodniczo, zw豉szcza geologicznie (m.in. zjawiska krasowe). ζgodne wzgórza zasiedlaj zwykle 陰kowe zbiorowiska kserotermiczne. Teren Parku jest cz窷ciowo podmok造 i obejmuje zbiorowiska 陰kowe, lasy, torfowiska, u篡tki rolne i miejscowo軼i.
Stwierdzono wyst瘼owanie nast瘼uj帷ych gatunków: traszka grzebieniasta Triturus cristatus Laur., traszka zwyczajna Lissotriton vulgaris L., kumak nizinny Bombina bombina L., grzebiuszka ziemna Pelobates fuscus Laur., ropucha szara Bufo bufo L., ropucha zielona Pseudepidalea viridis Laur., 瘸ba jeziorkowa Pelophylax lessonae Cam., 瘸ba wodna Pelophylax kl. esculentus L., 瘸ba 鄉ieszka Pelophylax ridibundus Pall., 瘸ba trawna Rana temporaria L. i 瘸ba moczarowa Rana arvalis Nilss., jaszczurka zwinka Lacerta agilis L., jaszczurka 篡worodna Zootoca vivipara Jacquin, padalec zwyczajny Anguis fragilis L., zaskroniec zwyczajny Natrix natrix L., gniewosz plamisty Coronella austriaca Laur. i 禦ija zygzakowata Vipera berus L. Badaniami obj皻o biologi rozrodu 瘸by jeziorkowej i 瘸by trawnej.
Do najwa積iejszych zagro瞠 dla herpetofauny nale膨 po瘸ry traw oraz zabijanie migruj帷ych p豉zów przez samochody. Ponadto stwierdzono niekorzystne zmiany stosunków wodnych, powoduj帷e obni瘸nie poziomu lustra wody i wysychanie zbiorników.

  

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Materia造 do poznania macromycetes rezerwatu „毒ódlisko Skrzypowe" (NW Polska)

STRESZCZENIE

Praca przedstawia wyniki bada mykologicznych prowadzonych na terenie rezerwatu „毒ódlisko Skrzypowe" (NW Polska) w 2006 roku. ㄠcznie odnotowano wyst瘼owanie 131 gatunków grzybów makroskopowych, w tym 19 grzybów workowych (Ascomycota) i 112 podstawkowych (Basidiomycota). W鈔ód wyró積ionych gatunków grzybów, dwa znajduj si na czerwonej li軼ie grzybów w Polsce (Hymenochaete tabacina i Tremella foliacea).  Analiza udzia逝 grzybów, zaliczonych do poszczególnych grup bioekologicznych, wskazuje na dominacj gatunków saprotroficznych (ok. 72%), nad gatunkami mykoryzowymi (ok. 21%) i paso篡tniczymi (ok. 7%).

  

DYSKUSJA

 

Bia這wieski Park Narodowy - presti i zobowi您anie
- Czyli co  wynika ze statusu 安iatowego Dziedzictwa i wyró積ienia  Europejskim Dyplomem Obszarów
Chronionych?
 

STRESZCZENIE

Komitet 安iatowego Dziedzictwa oraz Rada Europy uzna造 wyj徠kowe walory przyrody Bia這wieskiego Parku Narodowego wpisuj帷 Park na list Obiektów 安iatowego Dziedzictwa oraz przyznaj帷 Parkowi Europejski Dyplom Obszarów Chronionych. Czyni帷 to postawi造 przed zarz康cami Obiektu wysokie wymagania. Stan zachowania Obiektu oraz zarz康zanie nim jest monitorowane, a wydawane rekomendacje powinny by przez polski rz康 uwzgl璠niane. Gównym przes豉niem wyra瘸nym w rekomendacjach jest przekonanie, 瞠 Bia這wieski Park Narodowy oraz otaczaj帷e go obszary traktowane s jako jeden ekosystem, a to powinno znajdowa odzwierciedlenie w sposobie zarz康zania Puszcz jako ca這軼i. Eksperci UNESCO, IUCN czy Rady Europy jednomy郵nie wyra瘸j pogl康, 瞠 obszary otaczaj帷e park powinny by tak zarz康zane, aby unikatowe walory Parku nie by造 zagro穎ne. Kierownictwo Parku stara si wype軟ia rekomendacje, jednak瞠 wiele z nich wykracza poza kompetencje Dyrektora Parku. Wieloletni plan ochrony Parku zosta opracowany i obecnie czeka na akceptacj Ministra 字odowiska. Wniosek o powi瘯szenie Obiektu 安iatowego Dziedzictwa zosta opracowany we wspó逍racy z Administracj Lasów Pa雟twowych oraz Parkiem Narodowym „Bie這wie窺kaja Puszcza" z Bia這rusi. Bior帷 pod uwag d逝gotrwa貫 procedury obowi您uj帷e w Centrum 安iatowego Dziedzictwa UNESCO wniosek ten mo瞠 by rozpatrywany najwcze郾iej na Sesji Komitetu 安iatowego Dziedzictwa w 2014 roku.

 

Szkolenie przewodników do pracy na obszarach cennych przyrodniczo
(Do鈍iadczenia z Bia這wie篡)

STRESZCZENIE

Ko這 Przewodników PTTK w Bia這wie篡 w ci庵u ponad 50 lat istnienia wypracowa這 model szkolenia kandydatów na przewodników oraz system dokszta販ania osób posiadaj帷ych uprawnienia przewodnika. Prócz tematyki wymaganej przez Rozporz康zenie o przewodnikach turystycznych w wymiarze 285 godzin, program zwi瘯szono o dodatkowe 100 godzin. W programie prócz dziejów Puszczy Bia這wieskiej i Bia這wieskiego Parku Narodowego omawiane jest 鈔odowisko przyrodnicze, ro郵inno嗆, flora i fauna Puszczy Bia這wieskiej oraz ochrona przyrody w Polsce i na 鈍iecie. Szczególny nacisk po這穎no na praktyczn znajomo嗆 (rozpoznawanie) drzew, ro郵in, zwierz徠 i grzybów w ci庵u ca貫go roku. Optymalnie gdy kurs kandydatów na przewodników trwa oko這 9 miesi璚y i rozpoczyna si jesieni (np. w ko鎍u wrze郾ia) i ko鎍zy w pocz徠kach lata (w czerwcu), co pozwala na zaznajomienie uczestników z charakterystyczn dla lasów li軼iastych strefy umiarkowanej zmienno軼i sezonow. Inne zagadnienia to ró積ica mi璠zy naturalnym a lasem gospodarczym. Dla osób które posiadaj uprawnienia przewodnickie organizowane s zaj璚ia doszkalaj帷e. Wyk豉dowcami zarówno na kursie dla kandydatów jak i na zaj璚iach doszkalaj帷ych s cz這nkowie ko豉, pracownicy Bia這wieskiego Parku Narodowego, Lasów Pa雟twowych i pracownicy naukowi.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap