bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
Bilety online
Projekt PL BY
Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

PNRP 32(2) za 2013 r.

 

Wa磬i (Odonata) rezerwatu „安idwie"

STRESZCZENIE

Autorzy analizuj dane o wa磬ach zebrane w 2010 r. w rezerwacie „安idwie" (Polska pó軟ocno-zachodnia, Pobrze瞠 Ba速yku, 53º33'N, 14º22'E), podczas bada hydrobiologicznych i bada nad paso篡towaniem Hydrachnidia na imagines Odonata. Stwierdzono 32 gatunki wa瞠k. Rezerwat chroni dwa cenne jeziora eutroficzne typu makrofitowego, z typow dla nich faun (m.in. Leucorrhinia caudalis). Cenny jest te otaczaj帷y jeziora kompleks drobnych zbiorników wodnych, rowów i podmok這軼i. Rezerwat „安idwie" jest ostoj wielu gatunków, które s wci捫 do嗆 cz瘰te w Polsce, ale s w ró積ym stopniu zagro穎ne z Europie Zachodniej. Dla przyk豉du, wykazano 19 gatunków z Czerwonej listy zwierz徠 Niemiec i z Czerwonych list krajów zwi您kowych le膨cych w cz窷ci pó軟ocno-wschodniej tego pa雟twa. Z przyczyn zoogeograficznych interesuj帷e s stwierdzenia Aeshna affinis (na skraju pó軟ocnym zasi璕u) i Sympecma paedisca (za skraju zachodnim zwartej cz窷ci zasi璕u). Podane stanowisko S. paedisca sugeruje mo磧iwo嗆 wyst瘼owania gatunku na przyleg造ch obszarach Niemiec, zw豉szcza w okolicach Pasewalk.

 

Materia造 do poznania 膨dówek (Hymenoptera, Aculeata)
Poleskiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Poleski Park Narodowy zosta utworzony we wschodniej Polsce w 1990 roku dla ochrony dobrze zachowanych siedlisk bagiennych i torfowiskowych, typowych dla regionu Podlasia. Charakterystyczn cech Parku s piaszczyste siedliska z ro郵inno軼i psammofiln po這穎ne w鈔ód 鈔odowisk wilgotnych i mokrych. Zró積icowane warunki siedliskowe na terenie Parku umo磧iwiaj wyst瘼owanie interesuj帷ych gatunków ro郵in i zwierz徠, w鈔ód których spotka mo積a gatunki palearktyczne, borealne, 鈔odkowo- i po逝dniowo-europejskie.
秧dówki Poleskiego Parku Narodowego nie by造 dot康 przedmiotem oddzielnych bada; publikowane informacje dotycz jedynie trzmieli oraz kilku innych gatunków dzikich pszczo這watych. Niniejszy artyku przedstawia wyniki bada prowadzonych z ró積 intensywno軼i w latach 1996-2011. 秧dówki 這wiono zarówno siatk entomologiczn, jak i przy u篡ciu pu豉pek Moerickego (bia貫 miski). W efekcie bada odnotowano na terenie Parku 147 gatunków os i dzikich pszczó z nast瘼uj帷ych rodzin: Chrysididae (12 gatunków), Sapygidae (1), Scoliidae (1), Tiphiidae (2), Pompilidae (6), Vespidae (12), Sphecidae (5), Crabronidae (49) i Apidae (59). Stanowi to oko這 14% wszystkich 膨dówek znanych z kraju, co jest ca趾iem spor liczb zwa篡wszy na niewielk intensywno嗆 prowadzonej dot康 inwentaryzacji Aculeata w PPN.
W鈔ód odnotowanych gatunków a 31 nie by這 dot康 notowanych z Podlasia, a kolejnych 43 znane by這 w tym regionie wy陰cznie z Puszczy Bia這wieskiej ( w tym z Bia這wieskiego Parku Narodowego). Do najcenniejszych walorów faunistycznych w鈔ód 膨dówek Parku nale膨: Ammobates punctatus, Biastes brevicornis, Crossocerus congener, Epeoloides coecutiens, Hylaeus gracilicornis, Nitela borealis, Oxybelus variegatus, Rhopalum gracile, Stelis odontopyga, S. ornatula i Systropha curvicornis. S to gatunki rzadko w Polsce notowane, umieszczone na czerwonej li軼ie zwierz徠 zagro穎nych w kraju. Obecno嗆 do嗆 du瞠j liczby kleptopaso篡tniczych gatunków pszczo這watych wskazuje na ustabilizowany charakter fauny 膨dówek Parku. Inn interesuj帷 grup Aculeata Parku stanowi gatunki zak豉daj帷e gniazda w p璠ach trzcin, np.: Anoplius caviventris, Pemphredon fabricii, Rhopalum gracile. Ich obecno嗆 鈍iadczy o dobrym stanie zachowania tych siedlisk w Parku. Wi瘯szo嗆 gatunków 膨dówek odnotowanych w trakcie bada zak豉da gniazda w piaszczystym pod這簑; ich ochrona jest uzale積iona od utrzymania terenów otwartych pokrytych niezbyt g瘰t ro郵inno軼i.
Wst瘼ne wyniki bada 膨dówek w Poleskim Parku Narodowym wskazuj na du膨 ró積orodno嗆 tej grupy w Parku; dalsze badania powinny wyd逝篡 list Aculeata o kolejnych 250-300 gatunków, w tym tak瞠 nie wykazywanych dot康 z Polski.

 

Nasionnicowate (Diptera; Tephritidae) polskiej cz窷ci Puszczy Bia這wieskiej

STRESZCZENIE

Badanie struktury fauny Puszczy Bia這wieskiej jest interesuj帷e ze wzgl璠u na panuj帷e tu naturalne uk豉dy ekologiczne i niewielk ingerencj cz這wieka. Dot康 z polskiej cz窷ci Puszczy Bia這wieskiej wykazano 45 gatunków Tephritidae.
Muchówki z rodziny nasionnicowatych wyst瘼uj帷e w Polsce zwi您ane s pokarmowo gównie z ro郵inami z rodziny Asteraceae i preferuj tereny otwarte. Tylko kilka gatunków w stadium larwalnym od篡wia si owocami drzew i krzewów albo minuje li軼ie ro郵in runa le郾ego i dlatego w lasach s ma這 liczne, chocia stanowi ich naturalny element.
Nasionnice koncentruj si w Puszczy na ro郵inno軼i zielnej wzd逝 duktów le郾ych, w zio這ro郵ach nad rzekami przep造waj帷ymi przez lasy, w lukach i prze鈍ietlonych cz窷ciach drzewostanów oraz wsz璠zie tam, gdzie rosn ich ro郵iny 篡wicielskie.
Wi瘯sze liczebno軼i osi庵aj na puszcza雟kich polanach i ich obrze瘸ch, 鈔ódle郾ych piaszczyskach powsta造ch w miejscach sk豉dowania drewna oraz 陰kach u篡tkowanych ekstensywnie, które towarzysz osadom. Na tych 陰kach koncentruj si gatunki rzadko po豉wiane w Polsce np. Acinia corniculata, Oxyna nebulosa, Chaetorellia jaceae, Orellia falcata. Dot康 nie wykryto w鈔ód nasionnic gatunków wyró積iaj帷ych Puszcz od innych terenów nizinnych w kraju, chocia nie nale篡 wyklucza na tym terenie istnienia unikatowych taksonów.
W zbadanych grupach owadów, udzia gatunków terenów otwartych w ogólnej faunie Puszczy jest zró積icowany i rzadko stanowi one wi瘯szo嗆. To „odst瘼stwo od normy" dotyczy nasionnicowatych; udzia gatunków niele郾ych stanowi tu prawie 90% ca這軼i. Cz窷 z nich jest zwi您ana z zio這ro郵ami (np. Urophora solstitialis, Sphenella marginata, Tephritis hyoscyami, Terellia ruficauda, T. winthemi, Xyphosia miliaria) wyst瘼uj帷ymi nad rzekami i stanowi naturalny element puszczy, podobnie jak gatunki zasiedlaj帷e ro郵iny spotykane w runie lasów. Pozosta貫 potrzebuj do egzystencji ro郵in 陰kowych b康 kserofilnych, które wyst瘼uj liczniej w siedliskach zwi您anych z dzia豉lno軼i cz這wieka. Wzbogacaj one ogóln faun Puszczy i nie stanowi konkurencji dla elementów typowo puszcza雟kich (np. muchówek bytuj帷ych w martwym drewnie), poniewa zajmuj zupe軟ie odr瑿ne nisze ekologiczne. W tym kontek軼ie celowe wydaje si koszenie du篡ch polan np. w obr瑿ie Parku Pa豉cowego i Polany Bia這wieskiej na przedpolu Puszczy Bia這wieskiej albo przynajmniej utrzymanie jej mozaikowatego charakteru. Jednak najbogatsze w gatunki nasionnic s d逝gi czas ekstensywnie u篡tkowane 陰ki nad Narewk w Pogorzelcach. Ze wzgl璠u na nasionnice dopuszczenie do sukcesji lasu na tych terenach nie wydaje si celowe, poniewa m這dnik by豚y du穎 ubo窺zy w gatunki i mniej cenny ni u篡tkowane od ponad stu lat 陰ki. W鈔ód Tephritidae Puszczy Bia這wieskiej stwierdzono dot康 tylko trzy gatunki kserotermiczne: Chaeterellia acrolophi , Terellia virens i Urophora affinis, ale na jej obrze瘸ch, w Siemianówce, na murawie napiaskowej. Po這瞠nie Puszczy w Polsce pó軟ocno-wschodniej, a przede wszystkim brak odpowiedniego pod這瘸 i biotopów powoduje, 瞠 nie stwierdzono tu innych gatunków ciep這lubnych np. Terellia colon (Meigen, 1826), T. ceratocera (Hendel, 1913), Urophora cuspidata (Meigen, 1826) zwi您anych z Centaurea scabiosa. Nie mo積a wykluczy, 瞠 zasiedl one ten teren w bli窺zej lub dalszej perspektywie, je郵i dost瘼ne b璠 siedliska sprzyjaj帷e rozwojowi odpowiednich ro郵in, poniewa gównym czynnikiem determinuj帷ym wyst瘼owanie nasionnic wydaje si obecno嗆 ich 篡wicieli.

 

Zmienno嗆 temperatury i przebiegu zjawisk lodowych
jeziora κbsko i Gardno (S這wi雟ki Park Narodowy)

STRESZCZENIE

Praca przedstawia wyniki obserwacji zjawisk termicznych i lodowych dwóch najwi瘯szych jezior S這wi雟kiego Parku Narodowego- κbska i Gardna w okresie czterdziestolecia (1971-2010). W oparciu o dane zebrane przez IMiGW, mo磧iwa by豉 analiza zmian, jakim podlegaj oba te parametry. Ustalono, i 鈔ednia roczna temperatura wody w powy窺zym wieloleciu wynosi豉 dla κbska 9,2 °C a dla Gardna 8,8 °C. Zarówno dla κbska jak i Gardna zanotowano jej wzrost o 0,2 °C dek-1. Rozpatruj帷 przebieg poszczególnych charakterystyk zlodzenia ustalono, i dochodzi do opó幡ienia w terminach pojawiania si zjawisk lodowych w wodzie o 0,9 dnia ∙ dek-1 oraz formowania pokrywy lodowej o 0,4 dnia ∙ dek-1, przyspieszenia zaniku pokrywy lodowej o 0,1 dnia ∙ dek-1 oraz zjawisk lodowych o 0,6 dnia ∙ dek-1 w przypadku κbska i 0,4 dnia ∙ dek-1 w odniesieniu dla Gardna. Cie雟za staje si maksymalna mi捫szo嗆 pokrywy lodowej o 0,15 cm ∙ dek-1 w przypadku κbska i o 0,2 cm ∙ dek-1 dla Gardna. Krótsza jest tak瞠 liczba dni z pokryw lodow o 0,63 dnia ∙ dek-1 dla κbska i 0,95 dnia ∙ dek-1 w odniesieniu dla Gardna.

 

W豉軼iwo軼i fizykochemiczne gleb w rejonie wsi Pasterka
w Parku Gór Sto這wych

STRESZCZENIE

W artykule przedstawiono w豉軼iwo軼i fizycznych i chemicznych gleb w rejonie wsi Pasterka w Narodowym Parku Gór Sto這wych. Przebadano trzy profile glebowe, które nast瘼nie sklasyfikowano do odpowiednich jednostek polskiej systematyki gleb. Badania wykaza造, 瞠 gleby wytworzy造 si na piaszczystym i gliniastym pod這簑. Na cele tego opracowania wyznaczono sk豉d granulometryczny, pH gleby, kwasowo嗆 hydrolityczn, kwasowo嗆 wymienn i glin wymienny, zasolenie oraz wymienne kationy zasadowe: Ca, Mg, K, Na. Analizowane gleby charakteryzuj si gównie silnie kwa郾ym pH, a jej warto嗆 ro郾ie wraz z g喚boko軼i profilu glebowego. Zawarto嗆 kationów zasadowych w badanych glebach mo積a u這篡 w nast瘼uj帷ym szeregu malej帷ych warto軼i: Ca+2>Mg2+>K+>Na+.

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Nowe stanowisko 郾ie篡czki przebi郾iega Galanthus nivalis L.
w Górach 安i皻okrzyskich

STRESZCZENIE

好ie篡czka przebi郾ieg - Galanthus nivalis L. nale篡 do najwcze郾iej zakwitaj帷ych naszych ro郵in. Naturalne stanowiska tego gatunku zgrupowane s gównie na po逝dniu kraju. W Polsce Galanthus nivalis podlega 軼is貫j ochronie gatunkowej, na Wy篡nie Ma這polskiej jest nara穎ny na wymarcie (kategoria VU).
Nowe stanowisko 郾ie篡czki przebi郾iega znajduje si w pó軟ocnej cz窷ci Gór 安i皻okrzyskich, na górze Che軛 ko這 Zagna雟ka. G. nivalis wyst瘼uje tam na zboczu pokrytym lasem gr康owym (Tilio-Carpinetum). Populacja tego gatunku na górze Che軛 w 2011 roku liczy豉 35 kwitn帷ych osobników i oko這 60 w fazie wegetatywnej. Jest to pierwsze stanowisko przebi郾iega z obszaru otuliny Suchedniowsko-Obl璕orskiego Parku Krajobrazowego. Dalsze obserwacje G. nivalis na górze Che軛 pozwol okre郵i tendencje dynamiczne miejscowej populacji.

 

Rzadkie gatunki chrz御zczy saproksylicznych (Insecta: Coleoptera)
Kampinoskiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Chrz御zcze saproksyliczne w Kampinoskim Parku Narodowym dotychczas by造 bardzo s豉bo poznane. Od 2010 roku prowadzone s badania nad zgrupowaniami chrz御zczy saproksylicznych siedlisk gr康owych w KPN. Ich wynikiem jest wykazanie ponad 600 gatunków saproksylicznych, z których wiele jest uzanwane za rzadkie w kraju. Niniejsza praca przedstawia dane o 18 gatunkach b璠帷ych rzadko軼iami faunistycznymi. W鈔ód nich 14 gatunków nie by這 wcze郾iej stwierdzanych z obszaru KPN, 9 to gatunki nowe dla Niziny Mazowieckiej: Hypoganus inunctus, Rhizophagus aenus, Cryptolestes duplicatus, Leptophloeus alternans, Mordellaria aurofasciata, Euglenes oculatus, Pseudeuparius sepicola i Choragus sheppardi. Siedem z wymienionych gatunków umieszczonych jest na europejskiej czerwonej li軼ie chrz御zczy saproskylicznych: Ampedus elegantulus, Ampedus erythrogonus, Hypoganus inunctus, Procraeus tibialis, Mycetophagus ater, Mycetophagus fulvicollis i Mycetophagus populi. Pi耩 gatunków figuruje na polskiej czerwonej li軼ie zwierz徠 zagro穎nych i gin帷ych: Abraeus parvulus, Hypoganus inunctus, Rhizophagus aeneus, Mycetophagus ater i Mordellaria aurofasciata. Wi瘯szo嗆 gatunków wymienionych w pracy wspó販ze郾ie notowane jest jedynie z nielicznych stanowisk w kraju. Na szczególn uwag zas逝guje Mordellaria aurofasciata z rodziny Mordellidae, dla której stanowisko w KPN jest 3 znanym stanowiskiem w kraju. Wszystkie wymienione w pracy gatunki to w wi瘯szo軼i wska幡iki dobrze zachowanych lasów, w tym o charakterze pierwotnym lub zbli穎nych do naturalnych.

 

Stwierdzenie zimowania nocka 造dkow這sego Myotis dasycneme (Boie, 1825)
w Cytadeli w Grudzi康zu

STRESZCZENIE

Podczas liczenia nietoperzy prowadzonego w Cytadeli w Grudzi康zu dnia 8 lutego 2013 roku odnale幢i鄉y pi耩 osobników z gatunku nocek 造dkow這sy Myotis dasycneme. Mimo i wcze郾iej w tym obiekcie odnaleziono jednego zmumifikowanego nietoperza z tego gatunku, nasze obserwacje s pierwszymi doniesieniami o 篡wych, hibernuj帷ych osobnikach na terenie tej fortyfikacji. Poniewa Cytadela w Grudzi康zu jest obiektem wojskowym byli鄉y w stanie sprawdzi mniej ni 40% istniej帷ych opuszczonych obiektów. Z tego powodu fortyfikacja ta mo瞠 okaza si jednym z bardziej wa積ych zimowisk nocka 造dkow這sego w Polsce.

 

XVIII Wystawa Grzybów Puszczy Bia這wieskiej

STRESZCZENIE

Podczas XVIII wystawy grzybów Puszczy Bia這wieskiej organizowanej przez O鈔odek Edukacji Bia這wieskiego Parku Narodowego zaprezentowano 229 gatunków grzybów wielkoowocnikowych. Podczas poszukiwa grzybów na wystaw zebrano te szereg gatunków, których nie eksponowano z racji drobnych rozmiarów owocników lub ich stanu. W鈔ód nich 4 s nowe dla Polski, a 16 odnotowanych po raz pierwszy z terenu Puszczy Bia這wieskiej.

 

DYSKUSJA

Ewolucja koncepcji rezerwatów biosfery

STRESZCZENIE

Artyku przedstwia zmiany jakie zasz造 w ci庵u ponad 40 lat w pojmowaniu zada i celów jakim powinny s逝篡 rezerwaty biosfery.
Idea tworzenia rezerwatów biosfery zrodzi豉 si w ramach programu MAB (The Man and the Biosphere Programme) uruchomionego przez UNESCO w 1971 r. Pierwszych 51 rezerwatów biosfery zosta造 zatwierdzonych w 1976 r., w tym 4 obiekty z Polski. W koplejnym roku sie powi瘯szy豉 si o 61 obiektów. Zada rezerwatów upatrywano wówczas w: 1/ ochronie ró積orodno軼i i integralno軼i zespoów ro郵in i zwierz徠 w naturalnych ekosystemach, oraz zabezpieczeniu ró積orodno軼i genetycznej gatunków; 2/ ustanowieniu obszarów bada z ekologii i nauk o 鈔odowisku, w tym bada podstawowych, zarówno w samych rezerwatach, jak i na terenach przyleg造ch; 3/ zapewnieniu warunków do prowadzenia edukacji. W strukturze przestrzennej rezerwatów wyró積iano dwie strefy: rdzeniow, poddan ochronie 軼is貫j i buforow gdzie dopuszczano pewne formy ograniczonego u篡tkowania oraz np. prowadzenie eksperymentów w przyrodzie.
W latach 80-tych , w zwi您ku z upowszechnianiem si paradygmatu zrównowa穎nego rozwoju, zwrócono wi瘯sz uwag na spo貫czne aspekty funkcjonowania rezerwatów biosfery, oraz wyró積iono trzeci stref - przej軼iow. Rezerwaty biosfery stawa造 si co raz wi瘯sze powierzchniowo i bardziej zró積icowane, obejmuj帷 tak瞠 znaczne obszary zagospodarowane i zasiedlone.
Na odbytej w 1995 r. konferencji w Sewilli przyj皻o statut ramowy rezerwatów biosfery, w którym na nowo okre郵ono ich zadania, wyró積iaj帷 funkcje: 1/ochronn, dla zachowania zasobów genetycznych, gatunków, ekosystemów i krajobrazów; 2/ rozwojow, dla wspierania zrównowa穎nego rozwoju gospodarki i cz這wieka; 3/ wspierania logistycznego poprzez pomaganie w przyk豉dowych projektach, edukacji 鈔odowiskowej i szkoleniu, a tak瞠 badaniach i monitoringu. Opracowano tak瞠 „Strategi Sewilsk" wytyczaj帷 zasady dzia豉nia sieci na kolejne lata, w nawi您aniu do innych mi璠zynarodowych akcji, w szczególno軼i zwi您anych z konwencj o ró積orodno軼i biologicznej i Agend 21. W latach dziewi耩dziesi徠ych zacz窸y te powstawa transgraniczne rezerwaty biosfery, w czym znacz帷y udzia mia豉 Polska.
Podczas 3 安iatowego Kongresu Rezerwatów Biosfery (Madryt 2008) dyskutowano w szczególno軼i nad rol, jak mog one odegra wobec: 1/nabieraj帷ych tempa zmian klimatu, z konsekwencjami dla spo貫czno軼i i ekosystemów; 2/przy酥ieszaj帷ego zmniejszania si ró積orodno軼i biologicznej i kulturowej; 3/gwa速ownej urbanizacji, b璠帷ej jednym z gównych czynników powoduj帷ych zmiany w 鈔odowisku. Opracowano dla rezerwatów biosfery plan dzia豉nia na kolejnych 5 lat, ujmuj帷 go w trzech dzia豉ch: 1/ kooperacja, zarz康zanie i komunikacja; 2/strefowanie przestrzenne; 3/ nauka i podniesienie zdolno軼i dzia豉nia.
Od 1996 r. liczba rezerwatów wzrasta豉 w tempie ok. 20 rocznie. W 2012 roku by這 to ju 610 obiektów, po這穎nych w 117 krajach. W sieci dominuj obecnie rezerwaty du瞠, o z這穎nej strukturze przestrzennej i zró積icowanych wewn皻rznie formach zarz康zania. Jednym z problemów sieci, który nie doczeka si jeszcze rozwi您ania, jest obecno嗆 w niej, powsta造ch w pocz徠kowym okresie ma造ch obiektów, które nie s w stanie spe軟ia funkcji okre郵onych przez statut ramowy.
Funkcjonowanie polskich rezerwatów biosfery w aspektach rozwojowym i wspierania logistycznego napotyka na trudno軼i. Ich przyczyn mo積a upatrywa w braku ustawowej podstawy prawnej, ograniczonych mo磧iwo軼iach dzia豉nia Polskiego Komitetu UNESCO-MAB, s豉bej koordynacji dzia豉nia ró積ych rodzajów terenów chronionych i niedostatecznym w陰czeniu w prac rezerwatów ró積ych podmiotów 篡cia spo貫cznego.

 

POLEMIKI

Czy informacje o wprowadzeniu w Pieniny
miesza鎍ów pieni雟ko-alpejskich niepylaka apollo
by造 rzeczywi軼ie b喚dne?

STRESZCZENIE

Autorzy odpowiadaj wspólnie na polemiczny artyku (WITKOWSKI i in. 2012), chocia nasze opracowania (D、ROWSKI 2010 oraz MASΜWSKI 2005) powsta造 ca趾iem niezale積ie. Jednak瞠 wymieniono nas razem jako powielaj帷ych b喚dne informacje i stawiaj帷ych b喚dne wnioski. Otó, gdy publikacja (IRZYKOWICZ 1996) wzbudzi豉 nasz niepokój, zasi璕n瘭i鄉y informacji bezpo鈔ednio u osoby prowadz帷ej hodowle niepylaka apollo - ing. Jerzego Budzika, gwarantuj帷ego bezpo鈔ednie informacje jako wykonawcy prowadz帷ego hodowle dla PPN i zarazem program reintrodukcji apolla w Sudetach. Otó stwierdzi on w sposób jednoznaczny o zasilaniu pieni雟kiej populacji apolla osobnikami hodowanymi z tzw. „alpejskiej" linii genetycznej. Tak wi璚 problem ten nie powinien budzi zastrze瞠, zmykaj帷 dalsz dyskusj. Informacje na temat mieszania obydwu linii genetycznych by造 jasno wypowiadane i nie ukrywano tego faktu. Pozostaje wi璚 zasadnicze pytanie - w jakim celu osoby wydaj帷e decyzj na prowadzenie czynnych dzia豉 ochronnych i tym samym hodowli ab ovo zezwoli造 dodatkowo na hodowl tzw. linii „alpejskiej"? Czy nie przewidziano mo磧iwo軼i nieumy郵nego pomieszania obydwu linii, ale wr璚z by這 to zamierzonym dzia豉niem w tym kierunku?



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap