bip biuletyn
informacji publicznej


Serce w Puszczy, Puszcza w sercu



Spot filmowy
Aplikacja na telefon tu pobierz
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

,,PNRP’’ 35(4) – 2016 r.

 

Porosty parku dworskiego w Klukowiczach (Po逝dniowe Podlasie)

STRESZCZENIE

Artyku prezentuje wykaz gatunków porostów parku dworskiego w Klukowiczach (województwo podlaskie, Pó軟ocno-Wschodnia Polska). Badania przeprowadzono w 2015 roku. Stwierdzono wyst瘼owanie 49 taksonów, w tym 37 gatunków epifitów, 10 epilitów i 3 epiksylitów. Sze嗆 gatunków jest zagro穎nych w skali kraju: Evernia prunastri, Hypogymnia tubulosa, Parmelina tiliacea, Ramalina farinacea, R. fraxinea i R. pollinaria. Trzy taksony obj皻e s ochron cz窷ciow – Hypogymnia tubulosa, Ramalina farinacea i R. pollinaria, oraz dwa ochron 軼is陰 – Parmelina tiliacea i Ramalina fraxinea. 

 

Materia造 do brioflory Polski 字odkowej.
Mchy i w徠robowce rezerwatu le郾ego ζznów (województwo ódzkie)
oraz zmiany jego brioflory po 36 latach ochrony

STRESZCZENIE

Artyku prezentuje wyniki bada prowadzonych w 2006, 2007 oraz 2011 roku w rezerwacie ζznów. Badany obiekt zlokalizowany jest na obszarze województwa ódzkiego, pomi璠zy miastami ód oraz Tomaszów Mazowiecki, nieopodal wsi: Chrusty Nowe, Chrusty Stare, Kolonia Rokiciny oraz ζznowska Wola. Wspó逗z璠ne rezerwatu to 19° 46' E oraz 51° 41' N.
Do tej pory terenie rezerwatu odnotowano 陰cznie 76 gatunków mszaków – 62 mchy oraz 14 w徠robowców, 14 z nich podlega cz窷ciowej ochronie. Analiza cz瘰to軼i poszczególnych gatunków wykaza豉, 瞠 na badanym terenie dominuj gatunki pospolite (28 taksonów, co stanowi 43 % wszystkich gatunków). Szczegó這wa analiza preferencji siedliskowej wykaza豉, 瞠 na terenie tego rezerwatu mszaki porastaj gównie 4 podstawowe typy siedlisk: epigeiczyne, epifityczne, epiksyliczne oraz epilityczne. Sporadycznie s notowane na innych siedliskach, m. in.: takich jak k瘼y traw i paproci. Najwi瘯sz liczb gatunków zanotowano na siedliskach naziemnych (40 taksonów). W tej grupie najwi璚ej gatunków odnotowywano na humusie (34) oraz 軼ió販e iglastej (22), najmniej natomiast na 軼ió販e li軼iastej (5).
W artykule ponadto zestawiono wszystkie briologiczne dane podawane z tego terenu w celu porównania ich z danymi zebranymi wspó販ze郾ie oraz porównano zmiany brioflory jakie zasz造 na 22 powierzchniach badanych. 

 

Interesuj帷e elementy flory rezerwatu „Murawy Dobromierskie"
(Wy篡na Ma這polska): wkraczanie i ust瘼owanie taksonów
na tle sukcesji ro郵inno軼i kserotermicznej

STRESZCZENIE

Ostatnie badania geobotaniczne rezerwatu „Murawy Dobromierskie" przeprowadzono w 2012 roku. Ich gównym celem by這 rozpoznanie jednostek kserotermicznej ro郵inno軼i niele郾ej terenu. Wyniki bada dostarczy造 równie interesuj帷ych informacji na temat zmian, jakie dokona造 si we florze obiektu od czasu poprzednich studiów (Olaczek i in. 1993). Na podstawie oryginalnych tabel fitosocjologicznych, tabel zaczerpni皻ych ze 廝óde starszych (Olaczek i in. l.c.) oraz notatek terenowych, sporz康zono wykaz nowych oraz ust瘼uj帷ych taksonów ro郵in, cennych z uwagi na fakt obj璚ia ochron gatunkow, obecno嗆 na czerwonych listach b康 szczególnie ciep這lubny charakter. Wykaz (Tab. 1) obejmuje 19 taksonów nowych i 12 innych, które prawdopodobnie ust徙i造 z obszaru rezerwatu. Z nowych gatunków, a 7 by這 zwi您ane z ciep這lubnymi okrajkami z klasy Trifolio-Geranietea sanguinei. Zasadniczo potwierdza to wnioski p造n帷e z rozwa瘸 nad sukcesj wtórn zachodz帷 w rezerwacie, który to proces zdaje si by inicjowany ekspansj ciep這lubnych zio這ro郵i (Szygendowski 2013; Szygendowski, Brzeg 2016).

 

Herpetofauna Cisowsko-Or這wi雟kiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

Badania by造 prowadzone w latach 2015-2016 na terenie Cisowsko-Or這wi雟kiego Parku Krajobrazowego, obejmuj帷ego obszar 20 706 ha. Obserwowano wyst瘼owanie i rozmieszczenie p豉zów i gadów, biologi i fenologi wybranych gatunków (Bufo bufo, Pelophylax esculentus, Rana temporaria) oraz istniej帷e zagro瞠nia.
Utworzony w 1988 r. Cisowsko-Or這wi雟ki Park Krajobrazowy wchodzi w sk豉d Zespo逝 Parków Krajobrazowych Gór 安i皻okrzyskich. W granicach Parku znajduj si 3 rezerwaty przyrody: „Bia貫 ㄆgi", „Cisów im. prof. Zygmunta Czubi雟kiego" i „Zamczysko". Na terenie C-OPK znajduj si 4 pasma niewysokich wzgórz (Brzechowskie, Cisowskie, Ocies璚kie i Or這wi雟kie), z najwy窺zym szczytem Kie趾i (452 m n.p.m.). W鈔ód zbiorowisk ro郵innych zdecydowanie przewa瘸j le郾e (ponad 73% powierzchni), ponadto synantropijne (21%), 陰k i pastwisk (5%) oraz wodne i bagienne (1%). Szczególnie cenne s torfowiska z terenu rezerwatu „Bia貫 ㄆgi". Na powierzchni Parku zdecydowanie dominuj ska造 ze starszego paleozoiku, gównie kambryjskie piaskowce. W鈔ód gleb przewa瘸j brunatne i rdzawe. Najwa積iejsz rzek jest Czarna Staszowska.
W wyniku przeprowadzonych bada stwierdzono wyst瘼owanie nast瘼uj帷ych gatunków p豉zów: traszka górska Ichtyhyosaura alpestris Laur., traszka zwyczajna Lissotriton vulgaris L., traszka grzebieniasta Triturus cristatus Laur., kumak nizinny Bombina bombina L., grzebiuszka ziemna Pelobates fuscus Laur., ropucha szara Bufo bufo L., ropucha paskówka Epidalea calamita Laur., ropucha zielona Bufotes viridis Laur., rzekotka drzewna Hyla arborea L., 瘸ba wodna Pelophylax esculentus L., 瘸ba jeziorkowa Pelophylax lessonae Cam., 瘸ba moczarowa Pelophylax ridibundus Pall., 瘸ba trawna Rana temporaria L. i 瘸ba moczarowa Rana arvalis Nilss. Z gadów obserwowano obecno嗆 takich gatunków, jak: jaszczurka zwinka Lacerta agilis L., jaszczurka 篡worodna Zootoca vivipara Jacquin, padalec zwyczajny Anguis fragilis L., zaskroniec zwyczajny Natrix natrix L., gniewosz plamisty Coronella austriaca Laur. i 禦ija zygakowata Vipera berus L. Badaniami obj皻o tak瞠 fenologi i biologi rozrodu ropuchy szarej, 瘸by wodnej i 瘸by trawnej.
Do najwa積iejszych zagro瞠 nale篡 wysychanie niewielkich zbiorników wodnych, stanowi帷ych miejsca rozrodu p豉zów. Przez obszar Parku przebiega ruchliwa droga wojewódzka 764, na której znajdowano p豉zy zabite przez samochody. Dotyczy to zw豉szcza odcinka D帳rówka-Wymysów (d逝go嗆 3,84 km). Z innych zagro瞠 stwierdzono m.in. nielegalne wysypiska 鄉ieci, zanieczyszczanie wód powierzchniowych oraz zarastanie i wysychanie ma造ch zbiorników.

 

Drobne ssaki Bolimowskiego Parku Krajobrazowego
i okolic na podstawie analizy diety puszczyka
Strix aluco

STRESZCZENIE

Analizowano zrzutki puszczyka Strix aluco w celu okre郵enia struktury zgrupowa drobnych ssaków zasiedlaj帷ych Bolimowski Park Krajobrazowy i bezpo鈔ednio przylegaj帷e do niego tereny. Na 15 stanowiskach zlokalizowanych w ró積ych cz窷ciach terenu bada i w ró積ych typach 鈔odowisk (Ryc. 1, Tab. 1) stwierdzono 1650 osobników nale膨cych do 24 gatunków: 4 ryjówkokszta速nych, 8 nietoperzy, 11 gryzoni i 1 z rz璠u drapie積ych (Tab. 2). W lasach i na obrze瘸ch kompleksów le郾ych najcz窷ciej 這wionymi przez sowy gatunkami by造: ryjówka aksamitna Sorex araneus, nornica ruda Myodes glareolus i mysz le郾a Apodemus flavicollis, natomiast w krajobrazie rolniczym: nornik zwyczajny Microtus arvalis, mysz domowa Mus musculus i mysz polna Apodemus agrarius. W zgrupowaniu drobnych ssaków na terenie bada dominowa造 liczebnie: nornica ruda, ryjówka aksamitna, nornik zwyczajny i mysz le郾a. W miejskim parku w Skierniewicach stosunkowo cz瘰te by造: mysz polna i darniówka zwyczajna Microtus subterraneus. Do gatunków rzadko 這wionych przez sowy nale瘸造: 豉sica Mustela nivalis, szczur w璠rowny Rattus norvegicus, rz瘰orek rzeczek Neomys fodiens, wszystkie nietoperze i orzesznica Muscardinus avellanarius (Tab. 2). Stwierdzono 8 gatunków nietoperzy, a ich udzia w diecie puszczyków by stosunkowo du篡 (0,7% w鈔ód ssaków). W 鈔odkowej Polsce teren ten wyró積ia si stosunkowo du篡m bogactwem zgrupowania drobnych ssaków, chocia w porównaniu do pobliskiej Puszczy Kampinoskiej brak tu karczownika Arvicola amphibius.

 

Analiza stanu fizykochemicznego
wód gównych cieków Drawie雟kiego Parku Narodowego
w latach 2001-2010 na tle uwarunkowa zlewniowych

STRESZCZENIE

Rzeka Drawa jest wa積ym elementem 鈔odowiska przyrodniczego Pomorza Zachodniego. ㄠczy ze sob dwie wa積e formy ochrony przyrody: Drawski Park Krajobrazowy z Drawie雟kim Parkiem Narodowym (DPN). Ca豉 zlewnia Drawy charakteryzuje si zró積icowanym ukszta速owaniem terenu i ró積ym jego u篡tkowaniem, co w krótkim czasie wp造wa na zmiany warto軼i parametrów fizykochemicznych, szczególnie nieorganicznych zwi您ków biogennych, decyduj帷ych o tempie produkcji pierwotnej. Celem niniejszej pracy by豉 analiza stanu fizykochemicznego wód Drawy, S這picy, Korytnicy i P這cicznej wraz z jej dop造wami w odniesieniu do warunków 鈔odowiskowych, ze szczególnym uwzgl璠nieniem warunków antropogenicznych. Warto軼i badanych parametrów fizykochemicznych w odniesieniu do przestrzennego ich rozk豉du w Drawie, nie wskazuj raczej na istotne zmiany 鈔odowiskowe zachodz帷e na badanym odcinku Drawy. Drug wa積 rzek w DPN jest P這ciczna. Nie jest ona na obszarze DPN nara穎na na niekorzystny wp造w antropogeniczny. Jednak w biegu jej dop造wów Runicy i Cieszynce znajduj si wysoko zeutrofizowane p造tkie, jeziora le膨ce w obr瑿ie zabudowa. Niewielki wp造w na stan fizykochemiczny w Drawie ma tak瞠 rzeka Korytnica. Jednak warto軼i parametrów fizykochemicznych mierzonych na dop造wach Drawy i P這cicznej nie wskazywa造 na niekorzystny ich wp造w na stan wód samej Drawy. Generalnie, analizuj帷 stan fizykochemiczny badanych stanowisk, uzna nale篡, 瞠 wody najwa積iejszych rzek DPN nie s szczególnie zagro穎ne przez otaczaj帷y je obszar i wyst瘼uj帷e w nim specyficzne warunki 鈔odowiskowe, zarówno te naturalne, jak i antropogeniczne. Istniej, co prawda odcinki, a mianowicie tu za jeziorem Adamowo, za jeziorem Nowa Korytnica, za jeziorem Dubie, które w wyra幡y i nag造 sposób zmieniaj warto軼i wska幡ików fizykochemicznych. Lecz oddzia造wanie takie jest zazwyczaj krótkotrwa貫, zachodz帷e w okresie letnim, co jest typowym zjawiskiem w zeutrofizowanych jeziorach ca趾owicie zmieniaj帷ych re磨m rzeczny.

 

Niewykorzystane dziedzictwo kulturowe.
Problem historycznych pozosta這軼i na terenie rezerwatu Bia豉 Woda
w Ma造ch Pieninach (S. Poland)

STRESZCZENIE

Rezerwat przyrodniczy Bia豉 Woda znajduje si w Ma造ch Pieninach w po逝dniowej Polsce. Jest to miejsce o du篡ch walorach naturalnych, ale na tym obszarze znajduje si równie zapomniane dziedzictwo kulturowe. Wspominane pozosta這軼i s datowane na okres nowo篡tny. Przynale膨 do osadnictwa Rusinów Szlachtowskich.
Dotychczas nie wykorzystywano turystycznie tych reliktów osadnictwa. Wydaje si to b喚dem. W szczególno軼i, je瞠li za這篡my, 瞠 ten obszar jest miejscem z przyk豉dem regionalnym krajobrazu kulturowego. Krajobraz jaki znajduje si w najbli窺zym obszarze zanika, dlatego te te pozosta這軼i s warte do pokazania dla odwiedzaj帷ych.

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Nowe stanowiska
pluskwiaków ró積oskrzyd造ch (Hemiptera: Heteroptera) w Pieninach

STRESZCZENIE

W pracy zawarto nowe dane o wyst瘼owaniu 30 gatunków pluskwiaków ró積oskrzyd造ch w Pieninach. Ca造 materia zosta zebrany w roku 2009 na 12 stanowiskach, standardow metod czerpakowania ro郵inno軼i zielnej. Dziewi耩 gatunków zosta這 podanych z Pienin po raz pierwszy. Potwierdzono wyst瘼owanie w Pieninach Tingis ragusana, bardzo rzadko wyst瘼uj帷ego w Polsce przedstawiciela prze鈍ietlikowatych.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap