bip biuletyn
informacji publicznej


Serce w Puszczy, Puszcza w sercu



Spot filmowy
Aplikacja na telefon tu pobierz
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

,,PNRP’’ 36(1) – 2017 r.

 

Grzyby makroskopowe Parku Narodowego „Bory Tucholskie"

STRESZCZENIE

Park Narodowy ,,Bory Tucholskie" (PNBT) znajduje si na terenie województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim, w granicach administracyjnych gmin Chojnice i Brusy. Jego powierzchnia zajmuje obszar 4613,04 ha. W roku 2014 na terenie PNBT realizowany by projekt badawczy, którego celem by這 poznanie ró積orodno軼i gatunkowej grzybów makroskopowych tego terenu. Badaniami obj皻o ró積orodne siedliska – bory sosnowe, lasy towarzysz帷e ekosystemom wodnym, zbiorowiska ro郵inne porastaj帷e wydmy, wrzosowiska, torfowiska, szuwary i 陰ki. Obserwacji dokonywano ka盥ego miesi帷a na 35 sta造ch powierzchniach zlokalizowanych w gównych zbiorowiskach ro郵innych Parku (z wy陰czeniem borów chrobotkowych obj皻ych oddzielnym projektem). Badania prowadzono tak瞠 metod marszrutow. ㄠcznie stwierdzono 258 taksonów grzybów makroskopowych, w tym 47 gatunków nowych dla Parku. Najwy窺z liczb gatunków wyró積ia豉 si powierzchnia numer 24 zlokalizowana w obr瑿ie p豉tu Vaccinio uligonosi-Betuletum pubescentis (48 gatunków), za najmniejsz powierzchnia numer 4 w zbiorowisku Calthion palustris – jeden gatunek. W鈔ód wyró積ionych grup ekologicznych najliczniejsz grup by造 grzyby naziemne (142 gatunki), natomiast najmniej liczn – grzyby, które wykorzystuj jako substrat cia豉 owadów (reprezentowane jeden gatunek – Cordyceps militaris). Grzyby saprotroficzne tworz najliczniejsz grup troficzn, reprezentowan przez 149 gatunków, za najmniejsz s paso篡ty w liczbie o鄉iu gatunków. Stwierdzono wyst瘼owanie czterech gatunków chronionych (Rozporz康zenie... 2014) i 47 znajduj帷ych si na Czerwonej li軼ie grzybów wielkoowocnikowych w Polsce w kategoriach E, V, R, I (Wojewoda, ζwrynowicz 2006).

 

Stan bada nad porostami w parkach krajobrazowych
w województwie podlaskim

STRESZCZENIE

W pracy przedstawiono stan bada na porostami w czterech parkach krajobrazowych po這穎nych na terenie województwa podlaskiego. Na terenie województwa podlaskiego obok czterech parków narodowych (Bia這wieskiego, Biebrza雟kiego, Narwia雟kiego, Wigierskiego) istniej cztery parki krajobrazowe: υm篡雟ki Park Krajobrazowy Doliny Narwi, Suwalski Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Puszczy Knyszy雟kiej im. Prof. Witolda S豉wi雟kiego oraz Park Krajobrazowy Podlaski Prze這m Bugu. Badania lichenologiczne prowadzone by造 we wszystkich parkach krajobrazowych w województwie podlaskim. Na ich terenie stwierdzono 369 gatunków porostów, co stanowi oko這 24% lichenobioty Polski i 53% bioty porostów Polski Pó軟ocno-Wschodniej. Najwi瘯sze zró積icowanie odnotowano na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszy雟kiej, gdzie do tej pory stwierdzono 365 gatunków porostów. W wyniku bada przeprowadzonych w Suwalskim Parku Krajobrazowym odnotowanych zosta這 231 gatunków porostów. Na terenie υm篡雟kiego Parku Krajobrazowego Doliny Narwi stwierdzono wyst瘼owanie 51 gatunków. Badania lichenologiczne w Parku Krajobrazowym Podlaski Prze這m Bugu wykaza造 wyst瘼owanie 94 gatunków. Na terenie parków krajobrazowych odnotowano liczn grup gatunków zaliczanych do grupy porostów szczególnej troski. Spo鈔ód wszystkich gatunków, 47 gatunków obj皻ych jest ochron prawn, w tym 26 ochron 軼is陰, 21 ochron cz窷ciow i 3 ochron strefow. Ponadto, 147 gatunków znajduje si na Czerwonej li軼ie porostów Polski (Cie郵i雟ki i in. 2006), w tym jeden uznano jako regionalnie wymar造 (kategoria RE), 14 – jako krytycznie zagro穎ne (CR), 46 – jako wymieraj帷e (EN), 46 – jako nara穎ne (VU), 7 – jako s豉bo zagro穎ne (LC), 26 – jako bliskie zagro瞠nia (NT), a 7 znajduje si w grupie porostów o niedostatecznych danych odno郾ie stopnia zagro瞠nia (DD). W鈔ód 369 gatunków porostów odnotowanych w parkach krajobrazowych badanego terenu 94 znajduje si na Czerwonej li軼ie porostów zagro穎nych w Polsce Pó軟ocno-Wschodniej (Cie郵i雟ki 2003 b), w tym 1 w kategorii regionalnie wymar造 (RE), 20 – jako CR, 21 – w kategorii EN, 27 – w kategorii VU, 6 – w kategorii NT, 5 – w kategorii LC i 15 – w kategorii DD.

 

Wa磬i (Odonata) Poleskiego Parku Narodowego
i jego otuliny: dane z lat 2004 – 2016

STRESZCZENIE

Praca podsumowuje dane zebrane w Poleskim Parku Narodowym podczas ró積ych projektów badawczych w latach 2004 – 2016. Badano 45 stanowisk: 34 w parku narodowym i 11 w jego otulinie. Stwierdzono 55 gatunków wa瞠k: 53 w parku narodowym i 39 w otulinie. W鈔ód nich jest 15 gatunków „specjalnej troski". Na niektórych stanowiskach obserwowano wysokie zag瘰zczenia terytorialnych samców Leucorrhinia pectoralis (38, 50, 61 i 105 ♂♂100 m-1). Omówiono wyst瘼owanie poszczególnych gatunków, spektrum siedliskowe poszczególnych elementów ekologicznych oraz cenne odonatocenozy, które tworz si zw豉szcza w jeziorach, stawach rybnych oraz torfowiskach niskich i sfagnowych.
Bior帷 pod uwag tak瞠 wcze郾iejsze badania, z terenu bada wykazano dotychczas 59 gatunków wa瞠k, czyli a 80% fauny krajowej. Potwierdza to rol Poleskiego Parku Narodowego i jego strefy ochronnej w ochronie bogactwa gatunkowego wa瞠k oraz utrzymywania populacji wielu gatunków stenotopowych. W przypadku tego obszaru bardzo du膨 rol odgrywaj tradycyjne metody u篡tkowania terenu i siedliska wtórne. Zdecydowanie najwi瘯sze okazuje si znaczenie stawów rybnych i torfianek. Jednak zdaniem autorów, podej軼ie s逝瘺 parku do tych zbiorników jest zbyt bierne. Szczególnie torfianki na torfowiskach sfagnowych wymagaj ochrony czynnej: ingerencji w sukcesj i odlesienia ich pobrze篡. Wato te rozwa篡 kopanie torfianek de novo na torfowiskach, na których nie ma naturalnych wód powierzchniowych.
W stosunku do wcze郾iejszych danych, nie wykazano: Ischnura pumilio, Coenagrion armatum, Gomphus vulgatissimus i Ophiogomphus cecilia. Wi瘯szo嗆 z nich wyst瘼uje na terenie bada efemerycznie z powodu braku odpowiednich siedlisk, ale Coenagrion armatum by這 znane z pi璚iu stanowisk i przynajmniej na dwóch z nich tworzy這 stabilne populacje. Obydwa stanowiska badano po 2004 r., nie wykazuj帷 tego gatunku. Mo瞠 to wynika w jednym przypadku ze zmian w ro郵inno軼i, w drugim – z wysychania siedlisk gatunku. Jednak jest on do嗆 trudny do wykrycia i mo積a za這篡 z du篡m prawdopodobie雟twem, 瞠 wci捫 wyst瘼uje na terenie bada. Konieczne s specjalne, po鈍i璚one temu badania.
Gatunki nowe dla terenu bada, to: Crocothemis erythraea, Sympetrum meridionale i S. pedemontanum. Ukazuje to, 瞠 Poleski Park Narodowy jest obejmowany area豉mi coraz to kolejnych gatunków ciep這lubnych. W nast瘼nych latach, mo積a spodziewa si wykazania ich jeszcze wi瘯szej liczby. Natomiast Sympetrum pedemontanum mo瞠 tworzy niewielkie, zapewne efemeryczne populacje na niektórych uregulowanych rzekach i kana豉ch na terenie bada.

 

Czerwo鎍zyk fioletek Lycaena helle (Lepidoptera, Lycaenidae)
w polskiej cz窷ci Puszczy Bia這wieskiej

STRESZCZENIE

Czerwo鎍zyk fioletek Lycaena helle jest gatunkiem motyla dziennego zagro穎nym wygini璚iem zarówno w skali Polski jak i Europy, a ponadto figuruj帷ym w za陰cznikach Dyrektywy Siedliskowej. G御ienice czerwo鎍zyka fioletka w Europie 字odkowej 瞠ruj wy陰cznie na rde軼ie w篹owniku Bistorta officinalis (=Polygonum bistorta). Gatunek jest wci捫 relatywnie szeroko rozprzestrzeniony we wschodniej Polsce, ale z Puszczy Bia這wieskiej by odnotowany ostatnio ponad pó wieku temu ze stanowiska po這穎nego w dolinie rzeki Le郾ej w po逝dniowej cz窷ci Puszczy.
W 2016 r. czerwo鎍zyk fioletek zosta ponownie odnaleziony na obszarze Natura 2000 Puszcza Bia這wieska PLC200004 na o鄉iu stanowiskach. Siedem z nich by這 zlokalizowanych w dolinie Narewki, a jedno w dolinie ㄆtowni. Cztery stanowiska znajdowa造 si w granicach Bia這wieskiego Parku Narodowego, gdzie gatunek nie by nigdy wcze郾iej obserwowany. Warto przy tym zauwa篡, 瞠 nie ma danych o wyst瘼owaniu czerwo鎍zyka fioletka w bia這ruskiej cz窷ci Puszczy.
Pochodzenie nowo odkrytych stanowisk jest niejasne, ale wydaje si ma這 prawdopodobne, aby wszystkie one zosta造 skolonizowane przez czerwo鎍zyka fioletka w ostatnim czasie. Nie mo積a jednak przy tym wykluczy, 瞠 lokalne warunki siedliskowe uleg造 niedawno poprawie czasie w efekcie realizacji ró積ych projektów zwi您anych z ochron innych taksonów. Z drugiej strony dwa stanowiska wydawa造 si by od lat nieu篡tkowane.
Czerwo鎍zyk fioletek jako gatunek z II za陰cznika DS powinien zosta dodany do przedmiotów ochrony dla obszaru Natura 2000, a tak瞠 sta si przedmiotem szczególnej troski konserwatorskiej w BPN. Wskazane jest utrzymanie albo wprowadzenie ma貫j intensywno軼i u篡tkowania na stanowiskach motyla, jak równie monitoring lokalnych populacji oraz dalsze prace o charakterze inwentaryzacyjnym, równie w bia這ruskiej cz窷ci Puszczy.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap