bip biuletyn
informacji publicznej


Serce w Puszczy, Puszcza w sercu



Spot filmowy
Aplikacja na telefon tu pobierz
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

,,PNRP’’ 36(2) – 2017 r.

 

Murawy kserotermiczne z Inula ensifolia
w obszarach Natura 2000 Wy篡ny Miechowskiej

STRESZCZENIE

Zbadano flor naczyniow i wapieniolubn ro郵inno嗆 kserotermiczn wyst瘼uj帷 na 8 obszarach Natura 2000 na Wy篡nie Miechowskiej. Flor tych obszarów buduje ponad 200 gatunków ro郵in naczyniowych w tym wiele chronionych i zagro穎nych w skali kraju, m.in.: Adonis vernalis, Anemone sylvestris, Cirsium pannonicum, Gentianella ciliata, Linum flavum, Orchis militaris, Thymus marschallianus i Th. kosteleckyanus. Zbiorowiska ro郵inno軼i kserotermicznej w badanych obszarach Natura 2000 reprezentowane s przez zespó omanu w御kolistnego Inuletum ensifoliae (siedlisko przyrodnicze 6210). Wyst瘼uje on w 3 fazach rozwojowych, zale積ie od warunków 鈔odowiska: inicjalnej z dominacj paj璚znicy ga喚zistej Anthericum ramosum, fazie typowej z wi瘯szo軼i gatunków charakterystycznych dla tego zespo逝 oraz w fazie 陰kowej z dominacj k這sownicy pierzastej Brachypodium pinnatum. W badanych obszarach Natura 2000, na stromych skarpach zboczy, najcz窷ciej notowano typow posta zespo逝 z dominacj gatunków charakterystycznych dla klasy Festuco-Brometea. Gatunkiem dominuj帷ym jest tu Inula ensifolia lub inny gatunek charakterystyczny zespo逝 (np. Cirsium pannonicum). Zbocza po這gie zajmuj p豉ty muraw kserotermicznych ze zwi瘯szonym udzia貫m Brachypodium pinnatum i gatunków charakterystycznych z klasy Molinio-Arrhenatheretea. Gównym zagro瞠niem dla istnienia muraw jest sukcesja le郾a. Ochrona i regeneracja tych zbiorowisk najcz窷ciej wymaga wznowienia wypasu zwierz徠 gospodarskich i/lub koszenia.

 

Zbiorowiska z klasy
Utricularietea intermedio-minoris Den Hartog
et
Segal 1964 em. Pietsch 1965
w S這wi雟kim Parku Narodowym

STRESZCZENIE

Zbiorowiska z klasy Utricularietea intermedio-minoris Den Hartog et Segal 1964 em. Pietsch 1965 nale膨 do wyspecjalizowanych pod wzgl璠em ekologicznym fitocenoz, wyst瘼uj帷ych w wodach oligotroficznych oraz dystroficznych na pod這簑 torfowym. Polsce nale膨 do grupy zbiorowisk bardzo s豉bo zbadanych. W 2014 r. na terenie S這wi雟kiego Parku Narodowego zbiorowiska z klasy Utricularietea intermedio-minoris zosta造 stwierdzone w dystroficznym zbiorniku wodnym ko這 miejscowo軼i Ga. S to: Sparganietum minimi (wspó逗z璠ne geograficzne 54°69'05,65'' N, 17°50'40,42'' E) oraz Scorpidio-Utricularietum minoris (wspó逗z璠ne geograficzne 54°69'06,52'' N, 17°50'50,29'' E). Akwen, w którym stwierdzono fitocenozy tych zespoów powsta w kompleksie nieczynnych, zalanych wod wyrobisk torfu. Dotychczas zbiorowiska z tej klasy nie by造 notowane na obszarze S這wi雟kiego Parku Narodowego.

 

Syrphidae (Diptera) rezerwatu K瘼a Red這wska
i terenów przyleg造ch

STRESZCZENIE

Bzygowate (Diptera: Syrphidae) to rodzina owadów z rz璠u muchówek. Na terenie jednego z najstarszych rezerwatów przyrody w Polsce - K瘼a Red這wska oraz terenów przyleg造ch do niego przeprowadzono wieloletnie badanie faunistyczne tych muchówek. Stwierdzono 陰cznie 179 gatunków Syrphidae, w tym dwa gatunki nowe dla fauny Polski: Sphaerophoria chongjini Ba鎥. i Neocnemodon larusi Vuj. Kolejny gatunek, Neocnemodon brevidens (Egg.), zosta po raz pierwszy podany z Polski wraz ze szczegó這w lokalizacj. Na badanym terenie obecnych by這 dwana軼ie gatunków wymienianych w „Czerwonej Li軼ie Zwierz徠 Gin帷ych i Zagro穎nych w Polsce". Podano uwagi na temat dynamiki sezonowej imagines oraz struktur grup troficznych larw bzygowatych wyst瘼uj帷ych na K瘼ie Red這wskiej w porównaniu z Trójmiejskim Parkiem Krajobrazowym. Rezerwat jest cenn ostoj muchówek z rodziny Syrphidae, gównie gatunków zwi您anych z martwym drewnem.

 

Nowe dane o rozmieszczeniu
Brenthis daphne (Bergsträsser, 1780)
(Lepidoptera: Nymphalidae)
w po逝dniowo-wschodniej Polsce z lat 2001-2016

STRESZCZENIE

Brenthis daphne (Bergsträsser, 1780) jest przedstawicielem rodziny rusa趾owatych Nymphalidae, zasiedlaj帷ym cieplejsze rejony Palearktyki, od Hiszpanii po Daleki Wschód Rosji i Japoni. Od 2000 roku gatunek wyst瘼owa gównie w pó軟ocno-wschodniej Polsce i tylko sporadycznie notowany by w po逝dniowo-wschodniej cz窷ci kraju. W pracy przedstawiono dane o rozmieszczeniu gatunku na tym obszarze zebrane w latach 2001 - 2016. Badaniami zosta這 obj皻ych pi耩 makroregionów: Beskidy Lesiste, Beskidy 字odkowe, Beskidy Zachodnie, Pogórze 字odkowobeskidzkie oraz Kotlina Sandomierska oraz 12 mezoregionów: Beskid Makowski, Pogórze Ci篹kowickie, Pogórze Jasielskie, Pogórze Bukowskie, Kotlina Jasielsko-Kro郾ie雟ka, Pogórze Strzy穎wskie, Pogórze Dynowskie, Pogórze Przemyskie, Beskid Niski, Bieszczady Zachodnie, Góry Sanocko-Turcza雟kie oraz P豉skowy Tarnogrodzki. Na tym obszarze pozyskano informacje w postaci 108 rekordów zebranych na 71 nowych stanowiskach, zlokalizowanych w obr瑿ie 37 (36 nowych) kwadratów siatki UTM o bokach 10 × 10 km. W 2 makroregionach i 9 mezoregionach B. daphne wykazany zosta po raz pierwszy. Najwi璚ej nowych stanowisk stwierdzono w obr瑿ie makroregionu Pogórza 字odkowobeskidzkiego (ok. 49%) oraz Beskidów 字odkowych (ok. 37%). Analizuj帷 wyst瘼owanie gatunku w poszczególnych mezoregionach najwi璚ej stanowisk stwierdzono w Beskidzie Niskim (ok. 37%) oraz na Pogórzu Dynowskim (ok. 15%). W uj璚iu administracyjnym wi瘯szo嗆 stanowisk (ok. 93%) odnaleziono w granicach województwa podkarpackiego, a tylko kilka (ok. 7%) na terenie województwa ma這polskiego. Wi瘯szo嗆 nowo odkrytych stanowisk zlokalizowana jest na obszarach chronionych: w obr瑿ie Parków Narodowych i Parków Krajobrazowych, na Obszarach Chronionego Krajobrazu oraz na specjalnych obszarach ochrony siedlisk sieci Natura 2000. W pracy zaprezentowano równie dane dotycz帷e biologii i fenologii gatunku. Postacie dojrza貫 B. daphne pojawia造 si w jednym pokoleniu od II dekady czerwca do I dekady sierpnia, gównie w siedliskach suchych, ekotonowych. G御ienice obserwowane by造 jedynie na je篡nach (Rubus sp.). Znacznemu wzrostowi ilo軼i znanych stanowisk B. daphne po roku 2000 towarzyszy jednoczesne poszerzenie area逝 wyst瘼owania gatunku na terenie po逝dniowo-wschodniej Polski. Zjawiska te mo積a t逝maczy zarówno ogólnymi zmianami klimatycznymi, jak i korzystnymi, lokalnymi uwarunkowaniami siedliskowymi. Dalsze badania s niezb璠ne do ustalenia rzeczywistego rozmieszczenia gatunku na tym obszarze.

 

Herpetofauna rezerwatu przyrody „Dalejów"

STRESZCZENIE

Le郾y rezerwat przyrody „Dalejów" znajduje si w centralnej cz窷ci województwa 鈍i皻okrzyskiego (powiat skar篡ski, gmina Bli篡n). Jego powierzchnia wynosi 87,58 ha, obejmuj帷 wy陰cznie zbiorowiska le郾e. Rezerwat zajmuje pó軟ocn cz窷 wzniesienia o mocno nieregularnym kszta販ie oraz p豉skim grzbiecie. Jego cz窷 pó軟ocna jest najni窺za i najbardziej podmok豉, z wysychaj帷ym bagnem i niewielkim strumieniem. Lasy reprezentuj kilka typów siedliskowych, gównie las mieszany wy篡nny i las wy篡nny, ale tak瞠 bór mieszany wilgotny oraz bór mieszany wy篡nny. Najcenniejsze s drzewostany zawieraj帷e starodrzew modrzewia polskiego Larix polonica Rac. (Szaf.), w wieku nawet powy瞠j 200 lat.
Badania przeprowadzono w latach 2015 - 2016. Celem prowadzonych obserwacji by這 okre郵enie wyst瘼owania, rozmieszczenia i fenologii p豉zów i gadów, a tak瞠 zagro瞠 oraz warunków ochrony. W rezerwacie „Dalejów" obserwowano obecno嗆 nast瘼uj帷ych gatunków p豉zów: traszka górska Ichtyhyosaura alpestris Laur. traszka zwyczajna Lissotriton vulgaris L., traszka grzebieniasta Triturus cristatus Laur. ropucha szara Bufo bufo L., rzekotka drzewna Hyla arborea L., 瘸ba wodna Pelophylax esculentus L., 瘸ba trawna Rana temporaria L. i 瘸ba moczarowa Rana arvalis Nilss. Fauna gadów by豉 reprezentowana przez nast瘼uj帷e gatunki: jaszczurka zwinka Lacerta agilis L., jaszczurka 篡worodna Zootoca vivipara Jacquin, padalec zwyczajny Anguis fragilis L., zaskroniec zwyczajny Natrix natrix L. i 禦ija zygzakowata Vipera berus L. Przeprowadzono równie obserwacje fenologiczne dwóch gatunków p豉zów: rzekotki drzewnej i 瘸by trawnej.
Rezerwat otoczony jest przez tereny le郾e, st康 zagro瞠 jest niewiele. Najwi瘯szym z nich s nielegalne wysypiska 鄉ieci, zlokalizowane przy drogach le郾ych. W okresie zbioru grzybów i owoców runa le郾ego teren ten jest penetrowany przez okolicznych mieszka鎍ów, którzy niekiedy zabijaj znalezione gady, zw豉szcza 禦ij zygzakowat.

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Zimowy pokarm uszatki Asio otus w dolinie dolnej Narwi

STRESZCZENIE

Zbadano sk豉d zimowego pokarmu uszatki Asio otus w dolinie dolnej Narwi w Wieliszewie (Nizina Mazowiecka, 鈔odkowa Polska) w s御iedztwie rezerwatu przyrody Wieliszewskie 璕i, w warunkach wyj徠kowo 豉godnej zimy 2016. Zidentyfikowano 821 kr璕owców: 812 ssaków i 9 ptaków. Ssaki nale瘸造 do 12 gatunków i dominowa造 w鈔ód nich nornik zwyczajny Microtus arvalis (54,6%) oraz nornik pó軟ocny Microtus oeconomus (20,3%). Znacznie rzadziej by造 這wione mysz zaro郵owa Apodemus sylvaticus (3,3%), badylarka Micromys minutus (2,6%), mysz le郾a Apodemus flavicollis (1,7%) i mysz domowa Mus musculus (1,1%). Znaleziono równie pojedyncze osobniki ryjówki aksamitnej Sorex araneus, ryjówki malutkiej Sorex minutus i nocka Natterera Myotis nattereri.

 

Kronika

Muzeum przyrodnicze w carskim pa豉cu w Bia這wie篡

STRESZCZENIE

Niniejszy artyku przedstawia histori i rozwój drugiej sta貫j ekspozycji przyrodniczej w Bia這wie篡. Ekspozycj t zainicjowali Niemcy w czasie I wojny 鈍iatowej. Po zako鎍zeniu wojny by豉 ona stale rozbudowywana przez polskich uczonych Józefa Paczoskiego i Jana Jerzego Karpi雟kiego - kierowników Nadle郾ictwa Rezerwat (od 1932 Parku Narodowego w Bia這wie篡). Ekspozycja funkcjonowa豉 w carskim pa豉cu w latach 1916 - 1936.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap