bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Aplikacja na telefon tu pobierz
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

„PNRP” 36(4) – 2017 r.

 

Inwentaryzacja 郵uzowców (Myxogastria, Myxomycetes)
na wyznaczonych powierzchniach badawczych w Puszczy Bia這wieskiej

STRESZCZENIE

Na za這穎nych przez pracowników Bia這wieskiego Parku Narodowego (BPN) w 2013 i 2014 roku 28 sta造ch powierzchniach badawczych (400 m2) zlokalizowanych w Puszczy Bia這wieskiej, na terenie BPN w zbiorowiskach ro郵innych: Fraxino-Alnetum, Ribeso-Alnetum, Tilio-Carpinetum typicum, Vaccinio myrtilli-Piceetum i Vaccinio uliginosi-Pinetum oraz na obszarze Le郾ego Kompleksu Promocyjnego (LKP), w zbiorowiskach: Fraxino-Alnetum, Tilio-Carpinetum stachyetosum, Tilio-Carpinetum typicum i Vaccinio myrtilli-Piceetum przeprowadzono trzyletnie badania nad wyst瘼owaniem 郵uzowców (Tab. 1).
Obserwacje przeprowadzono w 2013 r. na 14 powierzchniach w BPN oraz na 2 zlokalizowanych w LKP w zbiorowiskach ro郵innych: Fraxino-Alnetum i Tilio-Carpinetum typicum. W 2014 r. poszukiwano 郵uzowców na 12 sta造ch powierzchniach w LKP w zbiorowiskach ro郵innych: Tilio-Carpinetum stachyetosum, Tilio-Carpinetum typicum i Vaccinio myrtilli-Piceetum, natomiast w 2015 r. przebadano wszystkie sta貫 powierzchnie. Prace terenowe zrealizowano w okresie pó幡o letnim oraz jesiennym ka盥ego sezonu wegetacyjnego (Tab. 2, 3).
Oprócz prac in situ, zastosowano metod hodowli 郵uzowców na skrawkach kory 篡wych drzew w wilgotnych komorach. Pod這瞠 pobrano w 2014 roku z 篡wych drzew wyst瘼uj帷ych na 12 powierzchniach zlokalizowanych w LKP, hodowl poprowadzono od XI 2014 do IV 2015 r. Wyhodowano 9 gatunków, w鈔ód nich Didymium squamulosum (ALB. et SCHWEIN.) FR. et PALMQUIST oraz Echinostelium minutum DE BARY (Tab. 4). Pozosta貫 gatunki odnotowano tak瞠 w terenie, ale na pojedynczych stanowiskach.
W wyniku po陰czonych metod badawczych, stwierdzono 75 taksonów, w tym gatunki nowe dla bioty 郵uzowców Puszczy Bia這wieskiej: Arcyria imperialis (G. LISTER) Q. WANG et YU LI,, Comatricha ellae HÄRK., Echinostelium minutum DE BARY, Licea biforis MORGAN, Perichaena vermicularis (SCHWEIN.) ROSTAF. oraz Trichia lutescens (LISTER) LISTER (Tab. 5).
W 2015 r. odnotowano spadek liczby gatunków 郵uzowców, wywo豉ny niekorzystnym przebiegiem sezonu wegetacyjnego, z d逝gotrwa造m brakiem opadów atmosferycznych i wysok temperatur powietrza (Tab. 6, 7).

 

Stan zachowania i perspektywy ochrony zmiennowilgotnych 陰k trz窷licowych (kod 6410)
w dolinach rzek w 鈍ietle bada monitoringowych

STRESZCZENIE

ㄠki trz窷licowe w dolinach rzek Polski zajmuj niewielkie powierzchnie i s wra磧iwe na wszelkie zmiany zachodz帷e w ekosystemie rzecznym. Ich specyfika sk這ni豉 autorów do przeanalizowania wyników prowadzonego w latach 2010-2011 pierwszego monitoringu siedliska 6410 pod k徠em stanu zachowania i perspektyw ochrony. W ramach krajowego monitoringu siedlisk przyrodniczych badania wykonano 陰cznie na 125 stanowiskach siedliska 6410, w 33 obszarach Natura 2000, z czego w dolinach rzecznych zlokalizowanych by這 49 stanowisk w 13 obszarach.
Do oceny siedliska zastosowano cztery parametry: specyficzna struktura i funkcja (z pi璚ioma wska幡ikami zwi您anymi ze sk豉dem gatunkowym fitocenoz: gatunki typowe, ekspansja krzewów i podrostu drzew, rodzime ekspansywne gatunki ro郵in zielnych, gatunki dominuj帷e oraz obce gatunki inwazyjne), powierzchnia siedliska (z trzema wska幡ikami: procent powierzchni zaj皻y przez siedlisko w transekcie, powierzchnia o ró積ym stopniu zachowania siedliska, struktura przestrzenna p豉tów siedliska), mi捫szo嗆 martwej materii organicznej, wskazuj帷a na u篡tkowanie ko郾e 陰k, perspektywy ochrony i ocena ogólna.
Najlepiej ocenionym wska幡ikiem, który na 46 stanowiskach otrzyma ocen FV (stan w豉軼iwy) okaza豉 si obecno嗆 gatunków inwazyjnych, a w nast瘼nej kolejno軼i - gatunki typowe, tutaj rozumiane jako charakterystyczne i wyró積iaj帷e dla zwi您ku Molinion. Monitorowane 陰ki charakteryzowa造 si du篡m bogactwem gatunkowym i typowym sk豉dem florystycznym. Najgorzej ocenianym wska幡ikiem by豉 powierzchnia o ró積ym stopniu zachowania siedliska, a nast瘼nie - gatunki dominuj帷e oraz rodzime ekspansywne gatunki ro郵in zielnych. Dobrze zachowane i typowo wykszta販one p豉ty siedliska zajmowa造 najcz窷ciej 50% powierzchni transektu, ale by造 te takie stanowiska, gdzie typowych p豉tów nie odnotowano wcale. Gatunkami dominuj帷ymi w fitocenozach by造 najcz窷ciej: Molinia caerulea i Galium boreale, czasem tak瞠 wspó責ominowa造 gatunki 陰k 鈍ie篡ch lub turzyce. Najcz窷ciej notowanymi gatunkami ekspansywnymi w siedlisku by造: Molinia caerulea, Phragmites australis, Calamagrostis epigejos, Deschampsia caespitosa i Filipendula ulmaria.
Najpowa積iejszym zagro瞠niem dla 陰k trz窷licowych w dolinach rzek jest z jednej strony odchodzenie od tradycyjnej, ekstensywnej gospodarki 陰karskiej, a z drugiej - zbyt intensywne koszenie (dwa pokosy w ci庵u sezonu). Pierwsze zjawisko powoduje uruchomienie procesu zarastania lub dominacj gatunków ekspansywnych, w tym równie samej Molinia caerulea. Zbyt intensywne koszenie powoduje ust瘼owanie gatunków charakterystycznych, kwitn帷ych pó幡iej (np. Succisa pratensis, Dianthus superbus, Serratula tinctoria). Szansa na prowadzenie w豉軼iwego u篡tkowania, a zatem skutecznej ochrony 陰k trz窷licowych jest w wi瘯szo軼i analizowanych przypadków ma豉. Wiele stanowisk le篡 na gruntach prywatnych (nieraz poza obszarami Natura 2000) co sprawia, 瞠 mo磧iwo嗆 wp造wania na sposób ich u篡tkowania jest ograniczona.

 

Stan poznania motyli (Lepidoptera) Przedborskiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

W Przedborskim Parku Krajobrazowym prowadzono w latach 2002-2016 badania maj帷e na celu poznanie zró積icowania gatunkowego motyli na tym terenie. Owady od豉wiano na o鄉iu stanowiskach zlokalizowanych na ca造m obszarze parku. Na podstawie bada w豉snych i danych z pi鄉iennictwa wykazano ogó貫m 983 gatunki, co stanowi ponad 30% wszystkich motyli Polski. W鈔ód nich 45 gatunków jest nowych dla województwa ódzkiego, a 178 nie wykazywano dotychczas z województwa 鈍i皻okrzyskiego. Najbardziej zró積icowan faun motyli stwierdzono w rezerwacie „Murawy Dobromierskie" (679 gatunków) i na 鈔ódle郾ych torfowiskach ko這 rezerwatu „Piskorzeniec" (369 gatunków).
W zebranym materiale na uwag zas逝guje 19 gatunków z „Czerwonej listy zwierz徠 gin帷ych i zagro穎nych w Polsce", do których nale膨: Zygaena carniolica, Z. trifolii, Alucita grammodactyla, Heteropterus morpheus, Iphiclides podalirius, Papilio machaon, Lycaena dispar, Satyrium acaciae, Plebejus optilete, Boloria euphrosyne, Nymphalis xanthomelas, Limenitis populi, Apatura ilia, A. iris, Coenonympha tullia, Proserpinus proserpina, Eupithecia gelidata, Drymonia velitaris, Spatalia argentina.
Do gatunków rzadko notowanych w skali kraju, nieobj皻ych 瘸dnymi formami ochrony, nale膨: Adelidae - Nemophora prodigellus, Argyresthiidae - Argyresthia arceuthina, A. semitestacella, Depressariidae - Agonopterix capreolella, Scythrididae - Scythris scopolella, S. seliniella, Coleophoridae - Coleophora niveicostella, C. nutantella, C. oriolella, C. ornatipennella, Cosmopterigidae - Sorhagenia lophyrella, Gelechiidae - Megacraspedus binotella, Metzneria santolinella, M. neuropterella, Monochroa palustrellus, Mirificarma lentiginosella, Aroga flavicomella, Anarsia spartiella, Nothris lemniscellus, Sessidae - Chamaesphecia tenthrediniformis, Tortricidae - Aethes fennicana, Cochylidia heydeniana, Eana derivana, Ancylis comptona, Phaneta pauperana, Argyroploce lediana, Pammene gallicana, P. spiniana, Epermeniidae - Epermenia iniquellus, Pterophoridae - Merrifieldia tridactyla, Pyralidae - Ortholepis vacciniella, Geometridae - Cyclophora albiocellaria, Pungeleria capreolaria, Gymnoscelis rufifasciata, Stegania cararia, Noctuidae - Celaena haworthii.

 

Rozmieszczenie i liczebno嗆 ma造ch ssaków
na obszarze Parku Narodowego „Bory Tucholskie"

STRESZCZENIE

W latach 2014-2016 prowadzono od這wy ma造ch ssaków w wybranych 鈔odowiskach w Parku Narodowym „Bory Tucholskie". ㄠcznie stwierdzono na tym obszarze wyst瘼owanie 11 gatunków ssaków. W 鈔odowiskach le郾ych najliczniejszymi gatunkami by造 nornica ruda Clethrionomys glareolus i mysz le郾a Apodemus flavicollis, natomiast w 鈔odowiskach otwartych - nornik pó軟ocny Microtus oeconomus. Ponadto w mniejszej liczbie 這wi造 si nast瘼uj帷e gatunki: nornik bury Microtus agrestis, mysz zaro郵owa Apodemus sylvaticus, mysz polna Apodemus agrarius, ryjówka aksamitna Sorex araneus, badylarka Micromys minutus, ryjówka malutka Sorex minutus, rz瘰orek rzeczek Neomys fodiens i 豉sica Mustela nivalis. Wy窺ze wska幡iki liczebno軼i stwierdzone zosta造 w 鈔odowiskach otwartych i bardziej zasobnych, natomiast najni窺ze w 鈔odowiskach o mniejszej produktywno軼i (bory suche, brzegi jezior eutroficznych). Najwy窺za liczba gatunków ma造ch ssaków zosta豉 stwierdzona w 鈔odowiskach otwartych i borach 鈍ie篡ch, jednak nie by豉 ona zale積a od zasobno軼i siedlisk. W porównaniu z inwentaryzacj ma造ch ssaków przeprowadzon w roku 2001 na terenie Parku stwierdzono wyst瘼owanie 5 nowych gatunków (mysz polna, badylarka, nornik pó軟ocny rz瘰orek rzeczek i 豉sica), natomiast nie potwierdzono obecno軼i polnika Microtus arvalis. Liczebno嗆 i ró積orodno嗆 ma造ch ssaków w Parku Narodowym „Bory Tucholskie" jest zbli穎na lub nieco wy窺za ni na podobnych obszarach w 字odkowej i Pó軟ocnej Europie. Mo瞠 to wynika z du瞠j mozaikowato軼i 鈔odowisk na terenie Parku. W celu zachowania tej bioró積orodno軼i nale篡 sukcesywnie zwi瘯sza ilo嗆 martwego drewna w ekosystemach le郾ych oraz w豉軼iwie zagospodarowywa tereny otwarte, nie dopuszczaj帷 do ich zarastania.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap