bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Aplikacja na telefon tu pobierz
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

„PNRP’’ 37(1) – 2018 r.

 

Brioflora rezerwatu Na Opalonym
w Górach Sanocko-Turcza雟kich (Karpaty Wschodnie)

STRESZCZENIE

Rezerwat Na Opalonym zosta utworzony w 1996 r. w celu ochrony starodrzewu buczyny karpackiej Dentario glandulosae-Fagetum. Po這穎ny jest w Górach Sanocko-Turcza雟kich (Karpaty Wschodnie), na pó軟ocny-wschód od wsi Wojtkowa (Ryc. 1), i obejmuje 217.13 ha. Celem bada by這 rozpoznanie zasobów brioflory rezerwatu, ocena jej walorów (obecno軼i gatunków chronionych i zagro穎nych), a tak瞠 analiza preferencji siedliskowych gatunków.
Przedstawiono list florystyczn (w porz康ku alfabetycznym), zawieraj帷 informacje na temat cz瘰to軼i wyst瘼owania gatunków, preferencji siedliskowych, a tak瞠 taksonów zagro穎nych i chronionych. Brioflora rezerwatu obejmuje 120 gatunków, w tym 31 w徠robowców i 89 mchów. Przewa瘸j gatunki niezbyt cz瘰te (4-6 notowa) – 39%. Najwi璚ej mszaków odnotowano na murszej帷ym drewnie (59) i korze drzew (55) (Ryc. 2). A 32 gatunki z analizowanej brioflory obj皻e s ochron prawn – sze嗆 obejmuje ochrona 軼is豉, za 26 jest chronionych cz窷ciowo. 15 gatunków nale篡 do zagro穎nych w Polsce – w tym cztery gatunki wymieraj帷e: Frullania tamarisci, Neckera pennata, Porella platyphylla i Zygodon rupestris. Du膨 grup stanowi tak瞠 gatunki zaliczane do reliktów starych lasów – trzy w徠robowce i 15 mchów (np. Bazzania trilobata, Dicranum viride, Neckera pennata i Zygodon rupestris).
Brioflora rezerwatu Na Opalonym jest bogata, a jej du瘸 ró積orodno嗆 potwierdza skuteczno嗆 ochrony tutejszego starodrzewia z ca造m jego zró積icowaniem siedliskowym.


Walory szaty ro郵innej
proponowanego rezerwatu „Pr康owiec" w Beskidzie 奸御kim

STRESZCZENIE

Proponowany rezerwat przyrody ,,Pr康owiec" to miejsce odznaczaj帷e si interesuj帷 szat ro郵inn. Na jego obszarze zanotowano 7 ró積ych zespoów ro郵innych reprezentuj帷ych 4 klasy: Betulo-Adenostyletea, Vaccinio-Piceetea, Molinio-Arrhenatheretea i Querco-Fagetea. Najwi瘯sze powierzchnie na obszarze proponowanego rezerwatu zajmuj fitocenozy podmok貫j 鈍ierczyny na torfie – Bazzanio-Piceetum, które s tak瞠 najcenniejszym zbiorowiskiem jako siedlisko priorytetowe (91D0), do tej pory nie obj皻e w Beskidzie 奸御kim ochron rezerwatow. Stwierdzone zbiorowiska zosta造 przedstawione w Tab. 1 i 2. W ,,Pr康owcu" zinwentaryzowano 陰cznie 171 gatunków ro郵in, z których jedynie 6 to gatunki obce, a 52 to taksony zagro穎ne w województwie 郵御kim. Z uwagi na wysok warto嗆 przyrodnicz badanego obszaru, tak odmienn od istniej帷ych rezerwatów Beskidu 奸御kiego, dolina Pr康owca powinna zosta obj皻a ochron prawn.


Zespó rdestnicy wyd逝穎nej Potametum praelongi Sauer 1937
w rezerwacie Smolnik na 奸御ku Opolskim

STRESZCZENIE

Na terenie rezerwatu przyrody Smolnik na 奸御ku Opolskim fitocenozy zespo逝 rdestnicy wyd逝穎nej Potametum praelongi zosta造 stwierdzone podczas bada geobotanicznych w 2015 r. – wspó逗z璠ne geograficzne 50°83'97,62'' N, 18°24'59,79'' E. Dotychczas zespó ten nie by notowany na obszarze tego rezerwatu. W Polsce nale篡 do bardzo rzadko notowanych zbiorowisk. W rezerwacie Smolnik p豉ty tego zespo逝 wykszta販i造 si w wodzie o g喚boko軼i 150 – 200 cm, o pH 7,4. W wi瘯szo軼i z nich ma budow dwuwarstwow, rzadziej jednowarstwow. Zespó ten zajmuje powierzchnie, si璕aj帷e maksymalnie 200 – 300 m2. Notowano w nich od 5 do 7, 鈔ednio 6 gatunków. ㄠcznie w jego fitocenozach zanotowano 8 gatunków ro郵in i jest zbli穎na do liczby gatunków tego zespo逝 w fitocenozach w Polsce oraz w Europie.


Stan populacji Lopinga achine (Scopoli, 1763)
(Lepidoptera: Nymphalidae) w Lasach Rad這wskich

STRESZCZENIE

Artyku prezentuje ocen stanu siedliska Lopinga achine, gatunku chronionego i nara穎nego na wygini璚ie w Polsce. Podczas dwuletnich bada autorzy natrafili na ten gatunek w Lasach Rad這wskich. Omawiane w pracy stanowisko le篡 nieopodal wsi Brze幡ica i miasta Radów, w granicach administracyjnych powiatu tarnowskiego, w województwie ma這polskim (N 50°03', E 20°48') i w swoim areale zawiera rezerwat przyrody Lasy Rad這wskie. Obszar bada znajduje si w kwadracie UTM (10 x 10 km) DA84 i po這穎ny jest w obr瑿ie mezoregionu P豉skowy Tarnowski. Przeprowadzony monitoring gatunku ukaza niezadowalaj帷y stan populacji oraz potrzeb dalszych bada. Jednocze郾ie nale篡 zaznaczy, 瞠 na chwil obecn populacja jest niezagro穎na i stabilna.


Wyst瘼owanie i liczebno嗆 p豉zów
w Parku Krajobrazowym Puszczy Knyszy雟kiej i jego otulinie

STRESZCZENIE

W ostatnich latach, obserwujemy znacz帷y spadek liczebno軼i i zanik ca造ch populacji p豉zów, nie tylko na 鈍iecie, ale równie w Polsce. Aktualnie zwierz皻a te s najbardziej zagro穎n wygini璚iem grup kr璕owców. Zwi您ane jest to przede wszystkim z post瘼uj帷 antropopresj, na skutek której dochodzi do degradacji miejsc rozrodu p豉zów oraz fragmentacji 鈔odowiska w którym 篡j. Problem ten jest szczególnie istotny, poniewa pe軟i one wa積 rol w ekosystemach zarówno l康owych jak i wodnych, wp造waj帷 pozytywnie równie na gospodark cz這wieka. Jako jedno z najwa積iejszych ogniw 豉鎍ucha pokarmowego p豉zy stanowi niekiedy gówne 廝ód這 pokarmu dla wielu gatunków, a same, pe軟i帷 funkcj drapie積ików reguluj liczebno嗆 wielu bezkr璕owców, w tym tak瞠 gatunków szkodliwych dla upraw rolnych i le郾ictwa.
Celem niniejszej pracy by這 okre郵enie rozmieszczenia i liczebno軼i poszczególnych gatunków p豉zów wyst瘼uj帷ych na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Knyszy雟kiej (PKPK) i jego otuliny. Badania prowadzono wiosn oraz latem 2009 i 2010 roku. Obserwacjami obj皻o 192 stanowiska takie jak: rozlewiska bobrowe, stawy hodowlane, oczka wodne, rowy melioracyjne, zbiorniki na 篤irowni, starorzecza, a tak瞠 podmok貫 陰ki. P豉zów poszukiwano równie na drogach przecinaj帷ych trasy ich migracji. ㄠcznie od這wiono 3144 p豉zy nale膨ce do 12 nizinnych gatunków.
Do najpospolitszych p豉zów wyst瘼uj帷ych na obszarze PKPK i w otulinie nale瘸造 gatunki z grupy 瘸b zielonych (gównie 瘸ba jeziorkowa Pelophylax lessonae), 瘸b brunatnych (gównie 瘸ba trawna Rana temporaria) oraz ropucha szara Bufo bufo. Najrzadziej spotykanymi gatunkami by造: ropucha zielona Bufotes viridis, ropucha paskówka Epidalea calamita, traszka grzebieniasta Triturus cristatus, grzebiuszka ziemna Pelobates fuscus i traszka zwyczajna Lissotriton vulgaris. Podczas prowadzenia bada nie stwierdzono wyst瘼owania 瘸by 鄉ieszki Pelophylax ridibundus. 27 ze 192 zbadanych stanowisk uznano za cenne ze wzgl璠u na du膨 ró積orodno嗆 gatunków p豉zów oraz obecno嗆 gatunków rzadkich.
Podczas penetracji dróg odnaleziono 陰cznie 546 osobników reprezentuj帷ych 7 gatunków p豉zów oraz nieoznaczone 瘸by zielone. Prawie 50% tej liczby stanowi造 zwierz皻a martwe. Najcz窷ciej gin窸y ropucha szara, 瘸ba trawna i 瘸ba wodna Pelophylax esculentus stanowi帷e prawie 80% p豉zów zabitych na drogach PKPK. Nie odnotowano w ogóle martwych osobników 瘸by moczarowej, pomimo tego, 瞠 篡we osobniki tego gatunku obserwowano na drogach do嗆 cz瘰to.

 

Cechy morfometryczne koryta Dunajca
w obr瑿ie „Zbójnickiego Skoku" (Pieni雟ki Park Narodowy)

STRESZCZENIE

Pomi璠zy Sromowcami Ni積e a Szczawnic le篡 w御ki meandrowy w患óz rzeki Dunajec. Jest to Pieni雟ki Prze這m Dunajca.
W artykule przedstawiono cechy morfometryczne koryta Dunajca w obr瑿ie „Zbójnickiego Skoku" po這穎nego na obszarze Prze這mu Pieni雟kiego. Stwierdzono, 瞠 koryto Dunajca w obr瑿ie „Zbójnickiego Skoku" ma charakter skalny. Typ koryta ma znaczny wp造w na jego cechy morfometryczne. Skalny odcinek koryta jest w御ki oraz g喚boki, a w odcinku „Zbójnickiego Skoku" cechuje zró積icowana morfometria dna oraz przeg喚bienia dochodz帷e do 4 metrów (Ryc. 3, 4, 5). Stwierdzono równie du瞠 zró積icowanie rze嬌y dna. Odcinek ten napotyka intensywn g喚bok erozj. Wykonany plan batymetryczny pozwoli na weryfikacj dotychczas podawanej maksymalnej g喚boko軼i koryta Dunajca w obr瑿ie tzw. „Zbójnickiego Skoku".
Pomiary brzegowe dna Dunajca wykonano za pomoc sonaru LOWRANCE HDS 5 – Gen 2 z wbudowanym odbiornikiem GPS. Plan batymetryczny zosta wykre郵ony przy u篡ciu Arc Map 10.2.1. Dotychczas podawana g喚boko嗆 maksymalna to 8 m. Wykonany plan batymetryczny jednoznacznie wskazuje, 瞠 wynosi ona 4,2 m.

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE


Flora ro郵in naczyniowych
rezerwatu ,,Wyspa Lipowa na Jeziorze Szwa趾 Wielki"
w Puszczy Boreckiej

STRESZCZENIE

Podczas bada florystycznych w rezerwacie Wyspa Lipowa na Jeziorze Szwa趾 Wielki na terenie Puszczy Boreckiej w pó軟ocno-wschodniej Polsce, odnaleziono 83 gatunki ro郵in naczyniowych, w tym 50 gatunków dotychczas niepodanych z terenu rezerwatu. Po鈔ód nich nie ma 瘸dnych gatunków zagro穎nych, ale udzia gatunków wska幡ikowych starych lasów jest wyj徠kowo wysoki (37% flory rezerwatu nale篡 do tej grupy). Taki sk豉d gatunkowy mo積a uzna za charakterystyczn cech flory naczyniowej dobrze zachowanych, pozbawionych zaburze lasów li軼iastych o charakterze puszcza雟kim, Co wi璚ej, na terenie rezerwatu nie stwierdzono 瘸dnych obcych gatunków inwazyjnych, co jest zjawiskiem unikatowym w przypadku polskich rezerwatów przyrody. Charakterystyczn cech flory rezerwatu jest dominacja w warstwie zielnej gatunku górskiego – Lunaria rediviva. Szata ro郵inna rezerwatu jest wyj徠kowo dobrze zachowana i wymaga dalszej ochrony biernej.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap