bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
Bilety online
Projekt PL BY
Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail
PNRP 28(3) – 2009 r.

Grzyby wielkoowocnikowe polskich Bieszczadów. Cz窷 I

STRESZCZENIE

Bieszczady Zachodnie nale膨 do najlepiej zachowanych pod wzgl璠em przyrodniczym obszarów w Polsce. Cechuj si du膨 ró積orodno軼i siedlisk, wynikaj帷 ze znacznego zró積icowania tego terenu pod wzgl璠em wysoko軼i nad poziomem morza, stosunków wodnych i glebowych, ro郵inno軼i oraz stopnia antropopresji. Oko這 80% powierzchni Bieszczadów Zachodnich obj皻a jest ochron – w ramach Bieszczadzkiego Parku Narodowego, Parków Krajobrazowych: Górnego Sanu i Cie郾ia雟ko-Wetli雟kiego oraz wielu rezerwatów. Badania mikologiczne na tym obszarze by造 prowadzone przede wszystkim w latach 1958-1965 przez grup polskich mikologów: S. Doma雟kiego, B. Gumi雟k, M. Lisiewsk, T. Majewskiego, A. Nespiaka, A. Skirgie陶o, W. Truszkowsk i W. Wojewod. Poza tym dane dotycz帷e grzybów tych terenów s fragmentaryczne. W roku 2008 rozpocz皻o pi璚ioletnie badania nad grzybami wielkoowocnikowymi tego terenu w ramach projektu: „Ró積orodno嗆 gatunkowa grzybów Bieszczadów Zachodnich”. W trakcie pierwszego roku bada, podczas 4 wyjazdów terenowych znaleziono 506 gatunków grzybów wielkoowocnikowych (446 gatunków grzybów podstawkowych, 60 gatunków grzybów workowych). A 223 z nich nie by這 wcze郾iej podawanych z tego terenu. 17 gatunków i odmian grzybów podstawkowych oraz 8 gatunków grzybów workowych to taksony nie wymieniane dotychczas w literaturze z terenu Polski. Obszar ten jest jednym z najcenniejszych na terenie Polski pod wzgl璠em zachowania zbiorowisk ro郵innych o naturalnym charakterze, z tego wzgl璠u stanowi ostoj dla wielu rzadkich, chronionych i zagro穎nych wymarciem gatunków grzybów. Odnotowano tu obecno嗆 szeregu stanowisk gatunków rzadkich i zagro穎nych, wymienianych na Czerwonej li軼ie grzybów wielkoowocnikowych w Polsce (w tym dwóch gatunków uznanych za wymar貫: Scytinostroma galactinum Tricholoma luridum) oraz gatunków chronionych: Morchella conica, M. elata, M. esculenta, Sarcoscypha austriaca, Verpa conica, Bondarzewia mesenterica, Clavariadelphus pistillaris, Geastrum fimbriatum, Gomphus clavatus, Hericium coralloides, H. erinaceum, H. flagellum, Meripilus giganteus, Mutinus caninus, Sparassis brevipes, Strobilomyces strobilaceus. Po uwzgl璠nieniu danych znanych z literatury lista grzybów makroskopowych Bieszczadów liczy obecnie 928 gatunków i odmian (812 grzybów podstawkowych, 116 grzybów workowych).


Grzyby wielkoowocnikowe zró積icowanych zbiorowisk muraw kserotermicznych projektowanego
rezerwatu krajobrazowego Olszty雟kie Ska造 (Wy篡na Cz瘰tochowska)

STRESZCZENIE

W latach 1997 – 2000 oraz 2002 – 2003 prowadzono badania mikocenologiczne w czterech zespo豉ch muraw: Festucetum pallentis, Origano – Brachypodietum, Adonido – Brachypodietum pinnati oraz Diantho – Armerietum elongatae na obszarze projektowanego rezerwatu Olszty雟kie Ska造. Wyró積iono 陰cznie 50 gatunków macromycetes. Najbogatsze w gatunki by造 murawy kwietne Origano–Brachypodietum i Adonido – Brachypodietum pinnati, za najubo窺ze okaza造 si p豉ty murawy naskalnej Festucetum pallentis. Odnotowano wyst瘼owanie 3 gatunków prawnie chronionych w Polsce: Geastrum minimum, Tulostoma brumale, T. fimbriatum oraz 5 innych gatunków z czerwonej listy grzybów, np. Disciseda candida, Lycoperdon decipiens. Stwierdzono zró積icowanie mikobiot badanych zbiorowisk zwi您ane z ró積ymi warunkami siedliskowym. Na skrajnie ubogich siedliskach murawy naskalnej wyst瘼owa造 jedynie nieliczne gatunki kserofilne z rodzajów: Bovista, Lycoperdon, Geastrum oraz grzyby briofilne i owocuj帷e na trawach, np. Arrenia spatulata, Crinipellis scabella. P豉ty 篡幡iejszych muraw kwietnych zasiedla造 dodatkowo 陰kowe i pastwiskowe gatunki macromycetes, takie jak np. Camarophyylus pratensis, Marasmius oreades, Paneolus fimicola i inne. Sk豉d gatunkowy macromycetes muraw na badanym terenie wykazywa znaczne podobie雟two do mikobiot analogicznych zbiorowisk muraw z innych regionów Polski.


Rola polan reglowych w ochronie ró積orodno軼i biologicznej
Gorcza雟kiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Polany reglowe nale膨 do biocenoz pó軟aturalnych. Powsta造 w wyniku prowadzenia d逝gotrwa貫j gospodarki pasterskiej. S to siedliska odznaczaj帷e si wyj徠kowym bogactwem szaty ro郵innej. W Gorcza雟kim Parku Narodowym, mimo niewielkiej zajmowanej powierzchni stanowi wa積 ostoj dla wielu rzadkich gatunków ro郵in, zw豉szcza wysokogórskich. Niestety w wyniku obecnej recesji pasterstwa obserwuje si niekorzystne przemiany szaty ro郵innej, zmierzaj帷e do odtworzenia ro郵inno軼i potencjalnej. W celu poznania aktualnego stanu flory polan gorcza雟kich w latach 2003 i 2006 przeprowadzono inwentaryzacj florystyczn na terenie wybranych polan reglowych. Szczególn uwag po鈍i璚ono populacjom 34 gatunków uznanym na danym terenie za najcenniejsze. W latach 1997 – 1998 ich stanowiska podlega造 ewidencji w ramach Planu Ochrony Gorcza雟kiego Parku Narodowego. Badania powtórzono zgodnie z wcze郾iejszymi wytycznymi. Oceniano równie skuteczno嗆 prowadzonych zabiegów ochrony czynnej. W wyniku bada stwierdzono wyst瘼owanie 300 gatunków ro郵in naczyniowych z 54 rodzin. Spo鈔ód nich 28 gatunków podlega ochronie prawnej. Liczn grup stanowi równie gatunki górskie, których stwierdzono 54. Na uwag zas逝guje stosunkowo du瘸 grupa ro郵in wysokogórskich licz帷a 17 taksonów. Podczas inwentaryzacji florystycznej prowadzonej na omawianych polanach reglowych stwierdzono ponadto wyst瘼owanie 19 z 34 taksonów szczególnej troski, rzadkich i chronionych. Liczba ta uleg豉 zmniejszeniu w porównaniu do lat wcze郾iejszych. Dotyczy to równie liczby stanowisk niektórych cennych ro郵in. Szczególnie niekorzystne tendencje zaobserwowano w grupie gatunków wysokogórskich. Natomiast do ro郵in zwi瘯szaj帷ych obecnie swój zasi璕 nale膨 niektóre gatunki charakterystyczne dla klasy Betulo – Adenostyletea.


 
  • Polish
  • English
home contact sitemap