bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
Bilety online

Projekt PL BY
Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj E-mail

„PNRP” 39(3) – 2020 r.

 

Szata ro郵inna wybranych 鈔ódle郾ych oczek wodnych Narol (Roztocze)

STRESZCZENIE

Flora i zbiorowiska ro郵inne oczek wodnych s cennymi elementami 鈔odowiska przyrodniczego, zas逝guj帷ym na szczególn ochron, ze wzgl璠u na wa積e funkcje ekologiczne. W pracy przedstawiono wyniki bada nad szat ro郵inn czterech, 鈔ódle郾ych oczek wodnych wyst瘼uj帷ych na terenie gminy Narol. Wszystkie analizowane obiekty s obj皻e ochron w formie u篡tków ekologicznych. Zosta造 utworzone w celu ochrony pozosta這軼i naturalnych ekosystemów 鈔ódle郾ych jezior, maj帷ych znaczenie dla zachowania bioró積orodno軼i gatunkowej i typów 鈔odowisk oraz unikatowych zasobów genowych.
Zbiorniki wodne wyst瘼uj帷e na badanym terenie, nie by造 dot康 poddane szczegó這wym analizom botanicznym, dlatego celem bada by這 sporz康zenie charakterystyki szaty ro郵innej wybranych 鈔ódle郾ych oczek wodnych gminy Narol. Badania terenowe zosta造 przeprowadzone w sezonie wegetacyjnym 2019. Polega造 one na sporz康zeniu spisów florystycznych ro郵in naczyniowych i mchów oraz wykonaniu zdj耩 fitosocjologicznych metod Brauna-Blanqueta.
Analiza flory badanych oczek wodnych wykaza豉 wyst瘼owanie w ich obr瑿ie 6 gatunków mchów oraz 194 gatunków ro郵in naczyniowych. We florze naczyniowej badanych obiektów dominowa造 gatunki rodzime (183) stanowi帷e 94,3% ogó逝 flory. Znikoma liczba gatunków obcego pochodzenia w florze 鈍iadczy o jej du瞠j naturalno軼i, co potwierdza wska幡ik antropofityzacji flory (5,6%). Spo鈔ód form 篡ciowych blisko po這w (49,5%) stanowi造 hemikryptofity, natomiast pozosta貫 grupy mia造 niewielki udzia. W wyniku przeprowadzonej inwentaryzacji oczek wodnych stwierdzono 2 gatunki obj皻e ochron 軼is陰 (Drosera rotundifolia, Trapa natans) oraz 7 obj皻ych ochron cz窷ciow (Lycopodium annotinum, Nymphaea alba, Pyrola minor, Pleurozium schreberi, Polytrichum strictum, Sphagum fallax, Sphagnum palustre). Z gatunków zagro穎nych odnotowano 4 taksony (Drosera rotundifolia, Lycopodium annotinum, Utricularia vulgaris, Trapa natans).
Na podstawie 46 zdj耩 fitosocjologicznych wyró積iono 13 zbiorowisk ro郵innych: Potametum natantis, Numpharo-Nymphaeetum albae, Scirpetum lacustris, Sagittario-Sparganietum emersi, Eleocharitetum palustris, Phragmitetum australis, Typhetum latifoliae, Glycerietum maximae, Caricetum gracilis, Caricetum vesicariae, Phalaridetum arundinaceae, Sparganio-Glycerietum fluitantis, zbiorowisko z Sphagnum fallax. Wi瘯szo嗆 z nich to pospolite w skali kraju fitocenozy ro郵inne, z wyj徠kiem zbiorowiska z Sphagnum fallax, które nale篡 do zanikaj帷ych oligotroficznych torfowisk.

 

 Stan poznania pszczó (Hymenoptera, Apoidea, Apiformes)
w parkach krajobrazowych 鈔odkowej Polski

STRESZCZENIE

W oparciu o dane z pi鄉iennictwa i materia造 niepublikowane przedstawiono aktualny stan poznania fauny pszczó w dziewi璚iu parkach krajobrazowych 鈔odkowej Polski: Bolimowskim PK, Brudze雟kim PK, Gostyni雟ko-W這c豉wskim PK, PK Mi璠zyrzecza Warty i Widawki, PK Wzniesie ódzkich, Przedborskim PK, Spalskim PK, Sulejowskim PK i Za喚cza雟kim PK. ㄠcznie wykazano 265 gatunków pszczó, co stanowi 55,5% fauny krajowej tej grupy owadów. Zró積icowanie gatunkowe pszczó najlepiej poznano w PK Wzniesie ódzkich (186 taksonów), Bolimowskim PK (144) i PK Mi璠zyrzecza Warty i Widawki (133).
W analizowanym zgrupowaniu pszczó 40 gatunków (15,1%) nale篡 do taksonów zagro穎nych wygini璚iem w Polsce. Najwi瘯szy procentowy udzia gatunków zagro穎nych stwierdzono w apidofaunie Gostyni雟ko-W這c豉wskiego PK - 13,8%, Spalskiego PK - 13,0% i PK Mi璠zyrzecza Warty i Widawki - 12,0%. Na uwag zas逝guje fakt, 瞠 Sphecodes marginatus, maj帷y status gatunku wymar貫go (kategoria EX), zosta wykazany w 鈔odkowej Polsce z 4 parków. Natomiast krytycznie zagro穎na (CR) porobnica paskowana Amegilla quardifasciata, stwierdzona zosta豉 w ostatnich latach w Stanis豉wowie, w s御iedztwie Spalskiego PK.
W pracy podano przyczyny zagro瞠 pszczó w krajobrazie odkrytym oraz omówiono metody ochrony czynnej stosowane w parkach krajobrazowych 鈔odkowej Polski.

 

Ichtiofauna rezerwatów przyrody Wdeckiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

W pracy analizowano ichtiofaun rezerwatów przyrody Jezioro Ciche oraz Jezioro Piaseczno znajduj帷ych si na obszarze Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Ryby by造 這wione w denne i pelagiczne sieci typu nordyckiego zgodnie z europejskim standardem (CEN 2005). Sieci o zró積icowanych rozmiarach oczek umo磧iwiaj z這wienie wielu gatunków ryb o ró積ych rozmiarach cia豉. W trzech zbadanych jeziorach stwierdzono 陰cznie 18 gatunków ryb nale膨cych do pi璚iu rodzin. Jeziora ró積i帷e si pochodzeniem oraz cechami morfometrycznymi mia造 odmienny sk豉d gatunkowy, zag瘰zczenie oraz struktur zespoów ryb. Bogactwo gatunkowe zespoów ryb badanych jezior waha這 si od 4 do 16 gatunków. Tylko wzdr璕a (Scardinius erythrophthalmus) wyst瘼owa豉 we wszystkich jeziorach. Najwi瘯sze bogactwo gatunkowe stwierdzono w Jeziorze Ciche, które posiada po陰czenie ze zbiornikiem 真r, a najmniejsze w izolowanym i najmniejszym Jeziorze 畝binek. Badane jeziora, jako elementy krajobrazu Wdeckiego Parku Krajobrazowego, odgrywaj wa積 rol w ochronie rzadkich i nara穎nych na wygini璚ie gatunków ryb. Ze wzgl璠u na ochron rzadkich gatunków ryb, w鈔ód badanych jezior najwa積iejsz rol spe軟ia rezerwat przyrody Jezioro Piaseczno. Natomiast z punktu widzenia ochrony regionalnej fauny ryb, wszystkie trzy jeziora s wa積ymi obiektami przyrodniczymi. Istotne ró積ice sk豉du gatunkowego i struktury zespoów ryb mi璠zy badanymi jeziorami s wa積ym czynnikiem w utrzymaniu ogólnej ró積orodno軼i regionalnej ichtiofauny.

 

 Czy wydra (Lutra lutra) mo瞠 zasiedla jeziora dystroficzne?

STRESZCZENIE

Badania by造 prowadzone na terenie Wigierskiego Parku Narodowego w okresie 26.06-10.12.2019r. W roku poprzedzaj帷ym badania (2018 rok) przeprowadzona zosta豉 inwentaryzacja wydry (Romanowski i in. 2018) przy u篡ciu standardowej metody bada. Na wszystkich zbiornikach i ciekach wodnych Parku wyznaczono 59 punktów inwentaryzacyjnych. Wyniki inwentaryzacji wykaza造 obecno嗆 wydry w obszarze 39 punktów inwentaryzacyjnych. Wydra wyst瘼owa豉 w 22 jeziorach o typach limnologicznych: mezo-eutroficznym, eutroficznym, stawowym, oraz we wszystkich rzekach Parku, jak równie w obszarze 3 punktów inwentaryzacyjnych wyznaczonych na rowach melioracyjnych. Jeziorami gdzie nie stwierdzono wyst瘼owania wydry by造 wszystkie „suchary" - jeziora dystroficzne. Panuj帷e w wi瘯szo軼i jezior dystroficznych WPN hydrochemiczne warunki siedliskowe, sprzyjaj utrzymaniu dysharmoniczno軼i tych ekosystemów wodnych, co wp造wa na niewielk ró積orodno嗆 gatunkow ryb stanowi帷ych podstawowy pokarm wydry. Dlatego w 2019 roku, w celu weryfikacji otrzymanych wyników, w obszarze wszystkich „sucharów" Parku rozmieszczono fotopu豉pki oraz naturalny atraktant wabi帷y drapie積iki. Wydry wabiono przy u篡ciu wydzieliny stroju bobrowego (castoreum) oraz przyodbytowych gruczoów analnych bobra europejskiego. Na brzegach 19. jezior dystroficznych za這穎no po 1. powierzchni badawczej. W przeci庵u ca貫go okresu badawczego atraktant by uzupe軟iany przed fotopu豉pkami 3-krotnie. Ponadto okre郵ono jaki wp造w na zasiedlenia zbiornika przez wydr mo瞠 mie dost瘼no嗆 jej podstawowego pokarmu - ryb. Podczas bada podj皻o te prób wskazania czy czynniki antropogeniczne oraz odleg這嗆 „sucharów" od du篡ch jezior i nieuregulowanych rzek, mog mie wp造w na wyst瘼owanie wydry w obszarach jezior dystroficznych.
Fotopu豉pki rozmieszczone w obszarze 19. jezior dystroficznych wykaza造 obecno嗆 wydry w obszarze 6. jezior. W wi瘯szo軼i przypadków (5 powierzchni badawczych), obecno嗆 wydry rejestrowano w okresie pó幡ojesiennym - listopadzie, na 1. powierzchni w lipcu. W „sucharach", w których stwierdzono wydr, rejestracja jej obecno軼i by豉 jednorazowa. Stwierdzono, i liczebno嗆 gatunków ryb, które stanowi podstawowy, ca這roczny pokarm wydry, nie wp造wa na obecno嗆 wydry w obszarze „sucharów". W wi瘯szo軼i przypadków wydr stwierdzono w jeziorach dystroficznych o najmniejszej ró積orodno軼i gatunkowej ryb. Analizuj帷 uk豉d przestrzenny rozmieszczenia gatunku w obszarze Parku, stwierdzono, i na obecno嗆 wydry nie wp造wa antropopresja w postaci zabudowy mieszkalnej oraz gospodarskiej. Wykazano te, i odleg這嗆 od du篡ch jezior i nieuregulowanych rzek mo瞠 mie wp造w na obecno嗆 wydry w obszarach jezior dystroficznych. A 3 z 6 „sucharów" w obszarze których zarejestrowano obecno嗆 tej 豉sicowatej, po這穎ne s w odleg這軼i mniejszej ni 200 m. Analiza wyników pokaza豉, i równie rowy melioracyjne mog kanalizowa migracj zwierz徠 w kierunku „sucharów".

 

Kronika

 

 

Lekarz bia這wieskich 簑brów
W 30. rocznic 鄉ierci Wiaczes豉wa Demiaszkiewicza (1907-1990)

  Odnale潭 i ocali ostatnie 簑bry - co wiadomo o misji Hermana Knothego
w Puszczy Bia這wieskiej w 1919 roku?

STRESZCZENIE

Artyku przedstawia misj Hermana Knothego w Puszczy Bia這wieskiej w marcu 1919 r. Wschodz帷e w豉dze polskie powierzy造 Knothe, przyrodnikowi i my郵iwemu, zadanie znalezienia ostatniego 簑bra w lesie bia這wieskim w celu uratowania gatunku. Misja zako鎍zy豉 si niepowodzeniem: ostatni zaobserwowany 簑br zosta zabity przez k逝sowników. Opis misji zosta przygotowany na pro軸 Jana Sztolcmana, który pó幡iej go opublikowa. Dzi瘯i misji Knothego znana jest zarówno data zabicia jednego z ostatnich 簑brów bia這wieskich, jak i starania polskiej administracji o uratowanie gatunku. Pó幡iej Herman Knothe bra czynny udzia w restytucji 簑bra w Puszczy Bia這wieskiej.



 
  • Polish
  • English
home contact sitemap