bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
Bilety online
PKP Intercity

Projekt PL BY
Serce w Puszczy, Puszcza w sercu
Izba Administracji Skarbowej w Bia造mstoku
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj

„PNRP” 40(2) – 2021 r.

 

Szata ro郵inna rezerwatu „Lipowska”
w Beskidzie 砰wieckim i jej znaczenie w ochronie przyrody

STRESZCZENIE

Rezerwat przyrody „Lipowska” to najm這dszy rezerwat utworzony na terenie Be skidu Żywieckiego. Obejmuje szczytowe sp豉szczenie oraz pó軟ocno-zachodnie i po逝dniowo-wschodnie stoki masywu Lipowskiego Wierchu oraz Rysianki. G這́wnym powodem jego powo豉nia by豉 ochrona górnoreglowego boru świerkowego oraz torfowisk z systemem oczek wodnych oraz bogactwem wyst瘼uj帷ej tam flory i fauny. W wyniku badań terenowych prowadzonych w sezonie wegetacyjnym w 2019 roku stwierdzono wyst瘼owanie 15 zbiorowisk roślinnych, w tym 2 zbiorowiska leśne oraz 13 zbiorowisk nieleśnych. Zidentyfikowano liczne rośliny oraz zbiorowiska objęte ochroną krajową, a także mające istotne znaczenie dla Wspólnoty. Na badanym obszarze stwierdzono obecno嗆 18 gatunków objętych ochroną częściową oraz jeden gatunek objęty ochroną ścis豉̨, którym jest Polystichum aculeatum. Na opisywanym terenie widoczne jest znaczne zró積icowanie florystyczne wynikaj帷e z urozmaiconej rze嬌y terenu, warunków klimatycznych oraz wysoko軼i n.p.m. Szata ro郵inna rezerwatu „Lipowska” posiada wysoką warto嗆́ przyrodniczą, dzi瘯i czemu rezerwat ten ma istotne znaczenie dla ochrony przyrody w Europie.

 

Zró積icowanie gleb w obr瑿ie le郾ych powierzchni badawczych
Tatrza雟kiego Parku Narodowego (Tatry Zachodnie)

STRESZCZENIE

Na le郾ych powierzchniach badawczych Tatrza雟kiego Parku Narodowego rozmieszczonych w regularnej siatce 500 x 500 m w Tatrach Zachodnich przeprowadzono badania gleboznawcze. Udokumentowa造 one bardzo du瞠 zró積icowanie gleb i warunków siedliskowych, które one tworz. Najbardziej liczne by造 utwory nale膨ce do rz璠u gleb brunatnoziemnych (169 profili) i gleb bielicoziemnych (103 profile), a nast瘼nie do rz璠u gleb czarnoziemnych (72 profile) i rz璠u gleb s豉bo ukszta速owanych (47 profili). Najmniej liczne by造 utwory nale膨ce do rz璠u gleb organicznych (26 profili) oraz gleb glejoziemnych (15 profili). W wielu przypadkach szczegó這wa informacja, któr uzyskano ró積i豉 si od dotychczas dost瘼nych danych przestrzennych. Pod wzgl璠em w豉軼iwo軼i chemicznych badane gleby ró積icowa造 si wyra幡ie na dwie grupy ze wzgl璠u na materia macierzysty (w璕lanowy i bezw璕lanowy). ㄠczy豉 je natomiast powszechno嗆 cech wynikaj帷ych z wp造wu wysokogórskich warunków geomorfologicznych i klimatyczno-ro郵innych, co przejawia si zw豉szcza w du瞠j zawarto軼i materii organicznej (w tym materii s豉bo roz這穎nej), p造tkim i szkieletowym profilu oraz sta貫j tendencji do zakwaszania. Ró積orodno嗆 utworów glebowych znajduje swoje odzwierciedlenie w aktualnej Systematyce gleb Polski, gdy przewiduje ona wydzielenie jednostek taksonomicznych odpowiadaj帷ych specyficznym utworom wysokogórskim (m.in. umbrisole, gleby 軼ió趾owe).

 

Herpetofauna Sulejowskiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

Obserwacje prowadzone by造 w latach 2019-2020 na terenie Sulejowskiego Parku Krajobrazowego. Po這穎ny w po逝dniowo-wschodniej cz窷ci województwa ódzkiego Sulejowski Park Krajobrazowy utworzony zosta w celu ochrony po逝dniowej cz窷ci Równiny Piotrkowskiej, doliny Pilicy i Jeziora Sulejowskiego. Park zajmuje powierzchni 17.440 ha, zawieraj帷 m.in. 7 rezerwatów przyrody: B這gie (70 ha), Gaik (33 ha), Las Jab這niowy (19 ha), Lubiaszów (203 ha), Meszcze (2 ha) i Twarda (23 ha) oraz Jaksonek (27 ha). Teren Sulejowskiego Parku Krajobrazowego zajmuj zbiorowiska le郾e, 陰kowe, u篡tki rolne, cieki i zbiorniki wodne.
Wyst瘼owanie p豉zów i gadów obserwowano w ró積ych biotopach, obejmuj帷ych lasy, 陰ki, szuwary i zbiorniki wodne. Badania mia造 na celu okre郵enie wyst瘼owania herpetofauny oraz ustalenie zagro瞠 i warunków ochrony. Obserwowano wyst瘼owanie 13 gatunków p豉zów i 5 gatunków gadów na 18 stanowiskach badawczych. Stwierdzono nast瘼uj帷e gatunki: traszka zwyczajna Lissotriton vulgaris L., traszka grzebieniasta Triturus cristatus Laur., kumak nizinny Bombina bombina L., grzebiuszka ziemna Pelobates fuscus Laur., ropucha szara Bufo bufo L., ropucha paskówka Epidalea calamita Laur., ropucha zielona Bufotes viridis Laur., rzekotka drzewna Hyla arborea L., 瘸ba wodna Pelophylax esculentus L., 瘸ba jeziorkowa Pelophylax lessonae Cam., 瘸ba 鄉ieszka Pelophylax ridibundus Pall., 瘸ba moczarowa Rana arvalis Nilss., 瘸ba trawna Rana temporaria L., jaszczurka zwinka Lacerta agilis L., jaszczurka 篡worodna Zootoca vivipara Jacquin, padalec zwyczajny Anguis fragilis L., zaskroniec zwyczajny Natrix natrix L. i 禦ija zygzakowata Vipera berus L. (Ryc. 1 i 2, Tab. 1).
Gównymi zagro瞠niami s: wysychanie zbiorników, zanieczyszczenia wód, eutrofizacja, wiosenne wypalanie traw, turystyka i komunikacja.

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Aktualne informacje na temat rozmieszczenia
wierzby szwajcarskiej (Salix helvetica Vill.)
w Tatrza雟kim Parku Narodowym

STRESZCZENIE

Wierzba szwajcarska (Salix helvetica) to rzadki i zagro穎ny wygini璚iem wysokogórski krzew, którego zasi璕 w Polsce ograniczony jest wy陰cznie do Tatr. Dotychczas z obszaru Tatrza雟kiego Parku Narodowego (TPN) opisano tylko cztery stanowiska tego gatunku. Podczas przeprowadzonych w ostatnim czasie bada terenowych potwierdzono wi瘯szo嗆 z historycznych stanowisk wierzby szwajcarskiej. Ponadto odnaleziono trzy nowe lokalizacje tej ro郵iny. Populacja wierzby szwajcarskiej na terenie Tatrza雟kiego Parku Narodowego liczy aktualnie 43 p豉ty krzewów, na sze軼iu stanowiskach, pokrywaj帷e 陰cznie ok. 400 m2. Ro郾ie ona na pod這簑 bezwapiennym, gównie w acydofilnych wysokogórskich murawach, traworo郵ach lub borówczyskach.

 

KRONIKA

 

W 125. rocznic urodzin
prof. dra hab. Jana Jerzego Karpi雟kiego (1896-1965)

Puszcza Bia這wieska i 簑bry
w „Przegl康zie My郵iwskim i υwiectwie Polskim”

STRESZCZENIE

Czasopismo 這wieckie „Przegl康 My郵iwski i υwiectwo Polskie” ukazywa這 si przez cztery lata (1923-1926). Za這篡cielem i redaktorem naczelnym by Julian Ejsmond, pisarz, historyk i dzia豉cz 這wiecki. Pismo zwi您ane by這 z pozna雟kim 鈔odowiskiem my郵iwych, wówczas skóconym z warszawskimi organizacjami 這wieckimi. Puszcza Bia這wieska, akcja restytucji 簑brów oraz zagadnienia ochrony przyrody by造 cz瘰tymi tematami podejmowanymi przez autorów „Przegl康u”. Niniejszy artyku jest prób analizy tych artykuów w kontek軼ie historycznym. Przypomniano polemiki towarzysz帷e pocz徠kom Bia這wieskiego Parku Narodowego oraz reintrodukcji 簑brów w Bia這wie篡 i rol pozna雟kiego zoo i towarzystw 這wieckich w tej akcji, wreszcie artyku造 dotycz帷e historii Puszczy. Analiza pozwoli豉 na zebranie wielu nieznanych dot康 szerzej informacji dotycz帷ych ochrony przyrody w latach dwudziestych XX wieku.

 

Puszcza Kampinoska w latach 1914-1938

STRESZCZENIE

Od tysi帷leci dzia豉lno嗆 cz這wieka w ró積y sposób wp造wa豉 na otaczaj帷 go przyrod. Oddzia造wanie to szczególnie by這 widoczne w XX w., równie na terenie Puszczy Kampinoskiej. Wydarzenia jakie mia造 miejsce w latach 1914 – 1938 wp造n窸y istotnie na aktualny stan przyrody tego regionu. W tym okresie mia豉 miejsce prawdopodobnie jedna z wi瘯szych w historii dewastacja lasów Puszczy spowodowana nadmiernym pozyskaniem drewna podczas I Wojny 安iatowej, które by這 prowadzone przez okupanta. Do dynamicznie powstaj帷ych wylesianych powierzchni przyczyni豉 si budowa kolei w御kotorowej, która u豉twi豉 transport drewna na obrze瘸 terenów le郾ych.
Straty przyrodnicze próbowano minimalizowa po roku 1918 poprzez wprowadzanie odpowiednich dzia豉 (zalesie) i przepisów prawnych zwi您anych z gospodarowaniem lasów i ich ochron. W tym czasie równie starano si w sposób zorganizowany zapewni drewno dla spo貫cze雟twa i przemys逝, a niezb璠ne sortymenty przygotowywa造 lokalne tartaki. Tereny Puszczy by造 coraz cz窷ciej celem zorganizowanych wycieczek i spotka turystycznych. W tym czasie powsta造 równie pierwsze rezerwaty przyrody, które mog造 si przyczyni do powo豉nia w 1959 r. Kampinoskiego Parku Narodowego. Ze wzgl璠u na po這瞠nie geograficzne teren Puszczy by równie w kr璕u zainteresowania Wojska Polskiego, co poskutkowa這 m.in. wybudowaniem Gównej Sk豉dnicy Uzbrojenia nr 1.
Wobec znacznej dewastacji lasów Puszczy Kampinoskiej kierunek prowadzonych dzia豉 w okresie II Rzeczpospolitej Polskiej by w豉軼iwy, ale ze wzgl璠u na wydarzenia II Wojny 安iatowej, zbyt krótki dla przywrócenia w豉軼iwej i stabilnej struktury ekosystemów Puszczy Kampinoskiej.



 
  • Polish
  • English
home