bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Bilety online
POMOC DLA UKRAINY!
Bilety online
PKP Intercity

Projekt PL BY
Izba Administracji Skarbowej w Bia造mstoku
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj

„PNRP” 41(1) – 2022 r.

 

Materia造 do flory mszaków i bioty porostów
Kampinoskiego Parku Narodowego – wiatro這my uroczyska Grabina

STRESZCZENIE

Pomimo, i badania flory mszaków i bioty porostów w Kampinoskim Parku Narodowym prowadzone s od wielu lat, to rozmieszczenie przedstawicieli tych grup organizmów na tym terenie wci捫 jest nie do ko鎍a poznane i wymaga kontynuacji prac badawczych. Celem bada by豉 inwentaryzacja mszaków i porostów fragmentu uroczyska Grabina, gdzie w 2017 roku powsta豉 powierzchnia wiatro這mowa. W jej obr瑿ie powsta造 nowe mikrosiedliska naziemne (o charakterze inicjalnym), a tak瞠 istotnie zwi瘯szy造 si zasoby martwego drewna. Badania przeprowadzono w latach 2018-2021. Ich wynikiem by這 stwierdzenie obecno軼i 84 gatunków, w tym 4 w徠robowców, 40 mchów, 39 porostów i jedngo grzyba naporostowego. 11 gatunków podlega ochronie cz窷ciowej, a 5 zosta這 odnotowanych na krajowych czerwonych listach. W obr瑿ie badanego obiektu odnaleziono równie nowe stanowisko inwazyjnego gatunku mchu – Campylopus introflexus. Najwi璚ej gatunków porostów odnotowano na korze 篡wych drzew, natomiast najwi璚ej gatunków mszaków odnotowano na siedliskach naziemnych. Przy drodze po瘸rowej prowadz帷ej do uroczyska (poza obszarem bada) odnotowano 5 kolejnych taksonów porostów z rodzaju chrobotek: Cladonia arbuscula subps. mitis, C. cornuta, C. furcata, C. gracilis i C. rangiferina (Cladonia arbuscula subps. mitis i C. rangiferina obj皻e s ochron cz窷ciow).

 

Specyfika muraw kserotermicznych
Suwalskiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

Suwalski Park Krajobrazowy cechuje du瘸 ró積orodno嗆 cech geomorfologicznych oraz odmienny od innych regionów Polski klimat. Na obszarze Parku wyst瘼uje ro郵inno嗆 kserotermiczna, jednak瞠 jej fizjonomia oraz sk豉d gatunkowy jest uwa瘸ny za specyficzny i charakterystyczny tylko dla tego regionu. W porównaniu do po逝dniowych muraw niewielki jest udzia gatunków charakterystycznych dla Festuco-Brometea, na korzy嗆 gatunków mezofilnych 陰k. Zbiorowiska ro郵inne zakwalifikowano do dwóch zespoów Anthyllidi-Trifolietum montani oraz Hieracio pilosellae-Thymetum pulegioidis. Do najcz瘰tszych gatunków muraw nale篡 Achillea millefolium, Agrimonia eupatoria, Agrostis capillaris, Anthyllis vulneraria, Galium verum, Medicago falcata, Pilosella officinarum, Pimpinella saxifraga oraz Thymus pulegioides. Najwi瘯szym zagro瞠niem dla tych siedlisk jest zmiana u篡tkowania oraz fragmentacja siedlisk. Monitoring oraz projekt ochrony muraw uwzgl璠niaj帷ych ich specyfik jest niezb璠ny dla zachowania tych uk豉dów.

 

Zró積icowanie gleb na le郾ych powierzchniach badawczych
Tatrza雟kiego Parku Narodowego – cz窷 wschodnia

STRESZCZENIE

W 2021 r. przeprowadzono badania gleboznawcze na le郾ych powierzchniach badawczych rozmieszczonych w regularnej siatce 500x500 m we wschodniej cz窷ci Tatrza雟kiego Parku Narodowego (TPN), co uzupe軟ia wcze郾iej przeprowadzone badania w cz窷ci zachodniej. Wyniki potwierdzi造 specyfik pokrywy glebowej tego obszaru wynikaj帷 z nieco odmiennego kszta速owania si czynników glebotwórczych, w tym zw豉szcza zró積icowania ska macierzystych. We wschodniej cz窷ci TPN znacznie mniejszy by udzia gleb wykszta販onych ze ska w璕lanowych (r璠zin) oraz mniejszy udzia gleb brunatnoziemnych, natomiast wi瘯szy by udzia gleb bielicoziemnych, mad oraz gleb glejowych w porównaniu z cz窷ci zachodni. Podobnie jak w cz窷ci zachodniej wykazano bardzo du瞠 zró積icowanie gleb i warunków siedliskowych, które one kszta速uj. Badane gleby wyra幡ie ró積icowa造 si pod wzgl璠em w豉軼iwo軼i chemicznych ze wzgl璠u na obecno嗆 lub brak w璕lanów, natomiast niezale積ie od pod這瘸 na ogó wykazywa造 takie specyficzne cechy wysokogórskie jak du瘸 zawarto嗆 s豉bo przeobra穎nej materii organicznej, p造tki profil oraz du瘸 zawarto嗆 od豉mków ska.

 

Stan poznania 膨dówek (Hymenoptera, Aculeata)
Przedborskiego Parku Krajobrazowego

STRESZCZENIE

W pracy podano niepublikowane dane o nowych gatunkach i stanowiskach 膨dówek w Przedborskim Parku Krajobrazowym. Stwierdzono 89 gatunków nowych dla Parku. Liczba znanych Aculeata wzros豉 do 215 gatunków (20,1% fauny krajowej). W zgrupowaniu 膨dówek Parku 40 gatunków (18,6%) ma status zagro穎nych wygini璚iem. Najwi璚ej zagro穎nych taksonów nale篡 do kategorii DD (dane niepe軟e) i VU (gatunki nara穎ne). Najwi瘯sz liczb gatunków zagro穎nych stwierdzono w rodzinach Crabronidae (8) i Vespidae (7). Stosunkowo wysoki udzia w zgrupowaniu 膨dówek Parku gatunków zagro穎nych wskazuje na potrzeb ochrony ich siedlisk, takich jak: murawy kserotermiczne i napiaskowe, torfowiska, naturalne zespo造 le郾e bogate w spróchnia貫 drewno oraz drewniane zabudowania na terenach wiejskich. Pi皻na軼ie gatunków pszczó (Apiformes) wyst瘼uj帷ych w PPK, obj皻ych jest ochron gatunkow cz窷ciow.

 

O rozmiarach szcze簑i wielkiej
Anodonta cygnea (Linnaeus, 1758) (Bivalvia: Unionidae)

STRESZCZENIE

Szcze簑ja wielka Anodonta cygnea nale篡 do najwi瘯szych bezkr璕owców s這dkowodnych w Polsce, ale danych o jej rozmiarach jest w literaturze stosunkowo ma這. Prowadz帷 w latach 1972-2020 badania nad wyst瘼owaniem mi璚zaków s這dkowodnych w ró積ych 鈔odowiskach w Polsce mi璠zy innymi notowali鄉y rozmiary znajdowanych 篡wych A. cygnea i ich pustych muszli. Badaniami obj皻o w sumie 110 jezior, 22 rzeki, 27 starorzeczy, 4 zbiorniki zaporowe, 5 stawów oraz Zalew Wi郵any. Obecno嗆 A. cygnea w ró積ych akwenach notowali鄉y stosunkowo cz瘰to, na przyk豉d w 63% badanych starorzeczy czy w 40% badanych jezior, ale tylko 18% badanych rzek by這 zasiedlonych przez ten gatunek. Udzia A. cygnea w鈔ód zebranych wszystkich ma鹵y z rodziny Unionidae przewa積ie by bardzo ma造 (poni瞠j 10%), cho zdarza造 si sytuacje, 瞠 by on du穎 wi瘯szy. Najwi瘯sze 篡we A. cygnea (d逝go嗆 maksymalna 160 mm) stwierdzono w nieu篡tkowanym stawie w okolicach Ka逝szyna. W stawie tym znaleziono te najwi瘯sz pust muszl A. cygnea d逝go軼i 173 mm. Du瞠 rozmiary osi庵a造 te ma鹵e znajdowane w starorzeczach. Najwi瘯szego osobnika, d逝go軼i 155 mm, stwierdzono w jednym ze starorzeczy Bugu. W obr瑿ie jezior najwi瘯sze ma鹵e (d逝go嗆 maksymalna 145 mm) znaleziono w mazurskim jeziorze O鈍in. W rzekach A. cygnea osi庵a豉 znacznie mniejsze rozmiary (d逝go嗆 maksymalna 112 mm). Stawy i starorzecza a tak瞠 rozleg貫 jezioro O鈍in to zbiorniki bardzo p造tkie i zamulone, a takie 鈔odowiska s preferowane przez podlegaj帷 ochronie gatunkowej i zagro穎n wygini璚iem A. cygnea.

 

 

NOTATKI FLORYSTYCZNE, FAUNISTYCZNE I MYKOBIOTYCZNE

 

Hymenaphorura pseudosibirica (Stach, 1954) (Collembola, Onychiuridae) –
– nowy gatunek dla fauny Polski i Pieni雟kiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Hymenaphorura pseudosibirica (Stach, 1954) skoczogonek opisany z jaskini Aggtelek na W璕rzech, by wykazany równie z jaskini Pukevní w Republice Czeskiej (Rusek 1966) i z lasu bukowego w Parku Narodowym S這wacki Kras (Kostúrová, Ková 2003). W Polsce po raz pierwszy zosta znaleziony w buczynie w Pieni雟kim Parku Narodowym. Samiec i samica, na zboczu Pa雟kiej Ska造 (Ryc. 1), mi璠zy Ligarkami a Polan Kosarzyska, eksp. S-E, N49 24 57.9 E20 25 17.6, 720 m n.p.m., Fagetum carpaticum abietosum, 軼ió趾a, 7.09.2018, coll. W.M. Weiner. Liczba szczecin w narz康zie brzusznym samca jest jak dot康 jedyn znaczn ró積ic mi璠zy okazami z Pienin (oko這 30 szczecin) a okazami z jaskini Aggtelek (15 szczecin). W zwi您ku z wyst瘼owaniem w jaskiniach i lasach bukowych gatunek ten powinien by zaliczany do troglofili a nie do troglobiontów.



 
  • Polish
  • English
home