PJM
T逝macz migowy online
bip biuletyn
informacji publicznej


UNESCO

Konferencja IGO 2023
Bilety online
Bilety online
POMOC DLA UKRAINY!
PKP Intercity

Projekt PL BY
Dzika Odyseja
Izba Administracji Skarbowej w Bia造mstoku
Strona g堯wna arrow Parki Narodowe i Rezerwaty Przyrody
Drukuj

„PNRP” 41(4) – 2022 r.

 

Wp造w metod ochrony na zró積icowanie strukturalne
lasów Biebrza雟kiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Celem bada by豉 ocena zró積icowania strukturalnego drzewostanów Biebrza雟kiego Parku Narodowego. Na materia badawczy sk豉da這 si 30 drzewostanów dobranych w 15 par charakteryzuj帷ych si zbli穎nymi warunkami (typ siedliskowy lasu, wiek, sk豉d gatunkowy drzewostanu) oraz ró積i帷ych si nasileniem ingerencji cz這wieka (brak lub obecne 郵ady zabiegów). Badano trzy warstwy drzewostanu: warstw drzew, warstw odnowienia naturalnego oraz warstw runa. Cechy drzewostanu opisywano mi璠zy innymi przy pomocy zmodyfikowanych wska幡ików Margalefa, Shannona-Wienera oraz Simpsona. Badano równie zasoby martwego drewna. Wska幡iki wykorzystane w badaniach pokaza造 brak ró積ic pomi璠zy drzewostanami obj皻ymi zabiegami ochronnymi, a drzewostanami w których porzucono zabiegi pod wzgl璠em zró積icowania gatunkowego, dominacji oraz cech martwego drewna. Ró積ice pomi璠zy zró積icowaniem gatunkowym warstwy drzew i warstwy odnowienia naturalnego, wskazuj na trend spadku ró積orodno軼i gatunkowej drzewostanów w miar wzrostu 篡zno軼i siedliska. Przestrzenne zró積icowanie warstwy drzew oraz odnowienia by這 niewielkie. Do opisu zró積icowania tych warstw wystarczy豉 powierzchnia do 600 m2. Do opisu zró積icowania gatunkowego runa wymagana by豉 powierzchnia ponad 900 m2.

 

Wp造w pszczo造 miodnej Apis mellifera na inne grupy zapylaczy
w lasach Wigierskiego Parku Narodowego

STRESZCZENIE

Badania wp造wu pszczo造 miodnej Apis mellifera, czasowo wprowadzonej do 鈔odowiska le郾ego wykaza造, 瞠 nawet pasieka licz帷a 25 rodzin pszczelich, w warunkach boru mieszanego 鈍ie瞠go na terenie Wigierskiego Parku Narodowego, nie ma istotnego niepo膨danego wp造wu na le郾e owady zapylaj帷e. 字odowisko le郾e, po wprowadzeniu 5-25 rodzin pszczo造 miodnej, nadal pozostaje przede wszystkim pod wp造wem lokalnej fauny owadów. Niezale積ie od odleg這軼i stanowiska badawczego od uli nie stwierdzono istotnej konkurencji pomi璠zy pszczo陰 miodn, a pozosta造mi owadami zapylaj帷ymi, przynajmniej w przypadku kwiatów ro郵in zielnych i niskich krzewów. Niewielkie zag瘰zczenia pszczo造 miodnej, a tym samym nieistotny wp造w na le郾e zapylacze, na stanowiskach w pobli簑 pasieki, mog by wynikiem pojawienia si alternatywnych, bardziej atrakcyjnych dla pszczo造 廝óde pokarmu – spadzi w koronach drzew. Pomimo, 瞠 wyniki przeprowadzonych bada nie wskazuj na istotny, niepo膨dany wp造w czasowo wprowadzonej do lasu pszczo造 miodnej na le郾e zapylacze, to w 鈍ietle wyników wcze郾iejszych bada, nale篡 stosowa zasad ostro積o軼i i ograniczy wprowadzanie hodowanych pszczó do lasu, a w przypadku obszarów chronionych (parki narodowe, rezerwaty przyrody) lub znanych stanowisk rzadkich i zagro穎nych owadów, wprowadzi ca趾owity zakaz prowadzenia gospodarki pasiecznej na tych terenach.

 

Materia造 do znajomo軼i
dziko 篡j帷ych pszczó (Hymenoptera, Aculeata, Apiformes)
Parku Krajobrazowego „Nadgopla雟ki Park Tysi帷lecia”
w województwie kujawsko-pomorskim

STRESZCZENIE

W oparciu o fragmentaryczne dane z pi鄉iennictwa oraz materia造 niepublikowane zaprezentowano aktualny stan poznania pszczó Parku Krajobrazowego „Nadgopla雟ki Park Tysi帷lecia” w województwie kujawsko-pomorskim. ㄠcznie wykazano 232 gatunki pszczó, co stanowi 47,5% fauny krajowej tej grupy owadów. W analizowanym zgrupowaniu pszczó 46 gatunków (19,8%) nale篡 do taksonów zagro穎nych wygini璚iem oraz bardzo rzadkich i rzadkich w Polsce. Do gatunków o wysokim stopniu zagro瞠nia nale膨: Sphecodes marginatus (EX), Hylaeus punctatus (VU, rm), Andrena alfkenella (VU, rm), A. falsifica (VU, rm), A. fulvida (VU, rm), A. mitis (VU), A. nasuta (VU, rm), A. nycthemera (VU, rm), A. potentillae (VU, rm), A. suerinensis (VU, rm), Hoplitis papaveris (VU, rm), Osmia bidentata (VU, rm), Anthophora pubescens (VU, rm) i Nomada opaca (VU, rm).

 

Teriofauna Zakola Wawerskiego w Warszawie

STRESZCZENIE

Badania teriofauny prowadzono na terenie Zakola Wawerskiego, dawnego terenu zalewowego Wis造, po這穎nego w Warszawie. Od blisko 40 lat podejmowane s starania o obj璚ie tego terenu ochron rezerwatow. Dotychczas prowadzone badania wybranych elementów przyrody nie dotyczy造 teriofauny, jednak wskazywa造, i jest to jeden z najcenniejszych obiektów przyrodniczych na terenie Warszawy. Wykorzystano analiz wypluwek sów i ptaków drapie積ych, jako metod rejestracji drobnych ssaków, prowadzono obserwacje bezpo鈔ednie oraz tropienia na 郾iegu. Zebrane dane uzupe軟iono o informacje zawarte w literaturze oraz informacje ustne. Obecne badania wykaza造 obecno嗆 co najmniej 30 gatunków ssaków, w tym liczne gatunki chronione prawem krajowym i mi璠zynarodowym. Zakole to jedno z niewielu miejsc w Warszawie gdzie stwierdzono nornika burego i rz瘰orka rzeczka, nale篡 równie zwróci uwag na bardzo liczne wyst瘼owanie badylarki. Potwierdzono równie obecno嗆 bobra i wydry, gatunków chronionych z mocy Dyrektywy Siedliskowej UE. Przedstawiona tu waloryzacja wykaza豉, i pod wzgl璠em teriofauny jest to jeden z najcenniejszych terenów Warszawy. Obszar ze wzgl璠u na swoje warto軼i przyrodnicze i krajobrazowe powinien zosta obj皻y ochron w formie rezerwatu przyrody.

 

O prof. dr. Augu軼ie Dehnelu (1903-1962)
w 60. rocznic jego 鄉ierci

STRESZCZENIE

W listopadzie 2022 roku min窸a 60. rocznica 鄉ierci prof. dr. Augusta Dehnela, wybitnego polskiego zoologa, teriologa oraz dzia豉cza ochrony przyrody, przez ostatnie lata swego 篡cia zwi您anego z Bia這wie膨. A. Dehnel urodzi si w 1903 roku w Warszawie, w rodzinie inteligenckiej. Uko鎍zy studia przyrodnicze na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskuj帷 w 1926 roku stopie dra filozofii. Do 1935 roku pracowa w Zak豉dzie Anatomii Porównawczej i Embriologii macierzystej uczelni, a nast瘼nie (w latach 1936-39) w Naczelnej Dyrekcji Lasów Pa雟twowych, zajmuj帷 si ochron przyrody. Podczas okupacji by wi瞛iony w obozie jenieckim. W latach 1945-1947 pracowa w Pa雟twowym Muzeum Zoologicznym. Habilitowa si w 1949 roku. W 1947 roku zwi您a si z Uniwersytetem Marii Curie-Sk這dowskiej w Lublinie; by kierownikiem Katedry Anatomii Porównawczej Kr璕owców, zast瘼c profesora i profesorem. Od 1952 roku organizator i pierwszy kierownik Zak豉du Badania Ssaków PAN w Bia這wie篡. Bada drobne ssaki Puszczy Bia這wieskiej. Wykry i opisa zjawisko sezonowej zmienno軼i czaszki ryjówek, nazwane w literaturze przedmiotu „zjawiskiem Dehnela”. Zainicjowa nowoczesny kierunek bada teriologicznych w Polsce. W ostatnim okresie zajmowa si krzy穎waniem 簑bra z byd貫m domowym. By cz這nkiem Pa雟twowej Rady Ochrony Przyrody, tak瞠 cz這nkiem szeregu towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych oraz zwi您ków i zrzesze o charakterze spo貫cznym. W latach 1957-1962 przewodniczy pierwszej Radzie Naukowej Bia這wieskiego Parku Narodowego. Za這篡 i redagowa czasopismo naukowe „Acta Theriologica”. Pozostawi dorobek naukowy w postaci 40 publikacji. Zmar w 1962 roku w Warszawie, spocz掖 na cmentarzu Pow您kowskim.



 
  • Polish
  • English
home