Wystawa fotografii "Pałac carski w Białowieży"
 

Rezydencję myśliwską w Puszczy Białowieskiej wznoszono przez 5 lat (1889 – 1894). Najważniejszym obiektem zespołu rezydencji był pałac. Brama pałacowa jest jedynym, zachowanym do dnia dzisiejszego fragmentem nieistniejącego od 1962 roku pałacu.

Dwukondygnacyjny pałac, z mieszkalnym poddaszem i podpiwniczeniem zaprojektował, w stylu eklektycznym Mikołaj de Rochefort. W pałacu były 134 pomieszczenia. Ponieważ każdemu z pokoi przypisana była inna funkcja, urządzono je w różnych stylach. Dla przykładu: w carskiej komnacie gościnnej obicia mebli, ścian i sufitu wykonano z sitowia angielskiego. Inna sala w całości wyklejona była znaczkami pocztowymi.

Ruchome wyposażenie pałacu zostało w 1915 roku wywiezione przez Rosjan i zdeponowane w Pałacu Nieskucznym w Moskwie. W okresie międzywojennym we wnętrzach pałacu urządzono apartamenty Prezydenta Rzeczypospolitej.
Na reprezentacyjne polowania przyjeżdżali tu m.in. Hermann Goering, hrabia Ciano. W lipcu 1944 roku ogień strawił drewniane elementy budowli.

Ruiny Pałacu wysadzano w powietrze od października 1960 roku do końca następnego roku. Na tym miejscu zbudowano Hotel ,,Iwa” oraz Muzeum Przyrodnicze. Wybudowany zespół muzealno-hotelowo-gastronomiczny po blisko 30 latach został poddany gruntownej przebudowie i modernizacji. Dziś mieści się tu Dyrekcja i Muzeum Przyrodniczo-Leśne BPN oraz zaplecze gastronomiczno-hotelarskie.

Pałacowi towarzyszyło wiele budynków. Część obiektów przeznaczono na potrzeby dworu
i służby carskiej: cerkiew prawosławną, Dom Szoferów, Dom Łaźni, Dom Zarządu, dom dla stajennych. Większość obiektów wybudowano do 1894 r. Na fundamentach nieistniejącego dziś Domu Świckiego wzniesiono Dom Myśliwski. Jedynie Dom Marszałkowski i Dom Jegierski są z 1904 r. Wybudowano również kilka obiektów zaplecza gospodarczo-przemysłowego: stajnię kozacką, arsenał, młyn, elektrownię, stodołę, garaże. Wszystkie budynki z tego okresu charakteryzuje podobny styl architektoniczny – eklektyczny.