NUMER 5

ZIMA - WIOSNA 2003


 

Wiele nazw, które człowiek przypisał zwierzętom lub roślinom, powstało na skutek skojarzeń, zaobserwowanych związków między poszczególnymi gatunkami a ich sposobem życia. W przypadku niektórych zwierząt związek ten dotyczy rodzaju spożywanego pokarmu. Na przykład muchołówka (mały ptaszek), jak sama nazwa mówi, żywi się muchami, zaś rybitwa, jak łatwo się domyślić, „gustuje” w pokarmie rybnym. 

Jaki jest zatem związek jemiołuszki z jemiołą? Co właściwie kryje się pod tymi dwoma pojęciami?

Jemiołuszka to ptak, który gnieździ się w lasach Dalekiej Północy, a do Polski przylatuje na przezimowanie. Od końca października, kiedy w syberyjskiej tajdze robi się bardzo mroźno i śnieżnie, i trudniej jest zdobyć pokarm, jemiołuszki wędrują stadami na południe, goszcząc m.in. w Puszczy Białowieskiej, niekiedy nawet do maja.

 Ptak ten, wielkości szpaka, z charakterystycznym czerwonobrązowym czubem piór na głowie, jest raczej mało płochliwy. Pozwala się sobie przyjrzeć i nierzadko sam też jest mocno zainteresowany naszą obecnością. Wynika to z tego, że na Dalekiej Północy ma sporadyczny kontakt z ludźmi.

Na jemiołuszki, które przylatują do nas na zimę, czekają wspaniałe, pożywne przysmaki - owoce jemioły.

Jemioła pospolita, którą spotykamy najczęściej, to mały krzew z żółtozieloną korą, rosnący na gałęziach drzew liściastych: topól, brzóz, lip, dzikich grusz i jabłoni. Choć z daleka przypomina miotłę „siedzącą” w koronach drzew, z bliska wygląda bardzo pięknie, szczególnie zimą, kiedy dojrzewają jej owoce.

Zapewne dlatego stała się ozdobą Świąt Bożego Narodzenia.

Owoce - żółte lub białe kulki, stanowią nie lada przysmak dla jemiołuszek. W środku są „specjalnie” kleiste i przylepiają się do dziobów ptaków. Ptaki, próbując pozbyć się resztek mazistej substancji, czyszczą dzioby o gałęzie i przenoszą zawarte w owocach nasionka na korę drzew. To już „pesteczkom” wystarczy, by znaleźć swoje miejsce i wykiełkować. W ten sposób jemiołuszki, zupełnie tego nieświadome, rozsiewają nasiona jemioły.

Jemioła jest półpasożytem. Dzięki ssawkom wnika pod korę drzewa i pobiera z niego wodę i sole mineralne. Sama jednak również wytwarza związki, które są jej niezbędne do życia - cukry.  Czyni to dzięki temu, że podobnie jak większość roślin posiada chlorofil i jest w stanie przyswoić z powietrza dwutlenek węgla.

Związek jemiołuszki z jemiołą nie jest więc przypadkowy. Jest korzystny dla obydwu stron. Ptak dzięki niemu ma pełen brzuszek, a roślina rozprzestrzenia się, zapewniając sobie istnienie.

 

AG

* Podsumowanie roku Puszczy Białowieskiej

 

PUSZCZYKOWE

WIEŚCI

* Wspomnienia z wakacji

 

* Nowe grono czytelników

   

ABC

OBSERWATORA

PRZYRODY

   

* Nie dać się zimie

 

* Zgrana para, czyli związek jemioły z jemiołuszką

 

* Przyjaźń z Gackiem wielkouchem

 

* Pomagamy naszym Płazom

 

* KONKURS PLASTYCZNY

 

* Wędrówki w poszukiwaniu wiosny

   

Z KUFERKA

BABUNI

   
* Dlaczego na wsiach stawiano ławeczki
   

LEGENDY,

GAWĘDY,

WIERSZE

   

* Wiersze o zimie i wiośnie

   

RUSZ GŁOWĄ

   

Z GŁOWY MĄDREJ SOWY

   

PUSZCZYKOWA GALERIA

   

Napisz do "Puszczyka"

   

Księga Gości

   

Komentarze

   
 

Adres redakcji:

Białowieski Park Narodowy

Ośrodek Edukacji Przyrodniczej

17-230 Białowieża

Park Pałacowy 5

z dopiskiem "PUSZCZYK"

tel. (0 prefix 85) 68 12 756


Powrót do strony

Białowieskiego

Parku Narodowego

   

 


Białowieski  Park  Narodowy