NUMER 7

JESIEŃ 2003

Pewnie niewielu z Was widziało borsuka. Nic dziwnego, gdyż większość swojego życia borsuki spędzają w podziemnych norach. Wychodzą z nich jedynie w nocy w poszukiwaniu swojego ulubionego pożywienia, którym są dżdżownice. Borsuki zjadają też żaby, owady i owoce, mogą też niszczyć gniazda os. Są jednymi z niewielu drapieżników, które nauczyły się jak zjadać ropuchy, unikając ich gruczołów jadowych na skórze.

Borsuki żyją w grupach rodzinnych składających się z rodziców i ich potomstwa. Każda rodzina borsuków zasiedla norę, która może być istnym labiryntem. Ma wiele wejść, tuneli i komór, w których borsuki śpią. Nora taka jest często zasiedlana przez kolejne pokolenia borsuków nawet przez ponad 100 lat. Borsuki często czyszczą swoją norę. Jesienią ściągają do niej suche liście, trawę i mech, żeby wyścielić sobie komory w norze, w których zapadną w sen zimowy. Borsuki muszą to robić, bo zimą nie miałyby co jeść, gdyż dżdżownice, żaby czy owady są wtedy dobrze ukryte przed zimnem. Późnym latem i jesienią borsuki objadają się, żeby zgromadzić zapasy tłuszczu pod skórą, które pozwolą im przeżyć bez pożywienia długą i mroźną zimę. Ciężar ich ciała wzrasta wtedy prawie dwukrotnie.

W poszukiwaniu pożywienia borsuki mogą przemierzać nawet 7 kilometrów dziennie.

Myślicie pewnie, że bardzo trudno jest zobaczyć borsuka? Wcale nie. Wystarczy wieczorem usiąść w pewnej odległości od ich nory, i jeśli będziecie cicho, to na pewno uda Wam się zobaczyć wychylającą się z nory głowę w czarno-białe pasy. I możecie zobaczyć nie tylko jednego borsuka, ale całą rodzinę. Młode borsuki są bardzo wesołe. Rodzą się zazwyczaj w marcu, ale dopiero w maju zaczynają wychodzić z nory. A wtedy cały czas się bawią - podskakując, goniąc się nawzajem, zaczepiając rodziców i próbując wspinać się na drzewa. I powoli uczą się jak szukać pożywienia. A jesienią lub następnej wiosny opuszczają rodzinną norę, żeby poszukać sobie własnej lub ją wykopać. Bo borsuki są świetnymi kopaczami. Mają silne łapy i ostre pazury, które są również pomocne w wygrzebywaniu pożywienia z gleby, czy spróchniałych pni drzew. Jeśli będąc w lesie zobaczycie rozgrzebane gniazdo os albo niewielkie dołki wygrzebane w ziemi, to na pewną będą to ślady żerowania borsuków, które cicho przemykają się w mrokach nocy.

RK

* Jesienne nowinki

PUSZCZYKOWE

WIEŚCI

* Podglądaliśmy nietoperze

* Rowerem przez Puszczę Białowieską

ABC

OBSERWATORA

PRZYRODY

* Żubrze obiadki i chodzenie na randki

* Drzewa i grzyby - spółka z pełną odpowiedzialnością

* Mieszkańcy labiryntów

* Babie lato

Z KUFERKA

BABUNI

LEGENDY,

GAWĘDY,

WIERSZE

* Skąd się wzięło Morze na skraju Puszczy Białowieskiej

* Wiersze o przyrodzie

* KONKURS LITERACKI

RUSZ GŁOWĄ

Z GŁOWY MĄDREJ SOWY

PUSZCZYKOWA GALERIA

Napisz do Puszczyka

Księga Gości

Komentarze

Adres redakcji:

Białowieski Park Narodowy

Ośrodek Edukacji Przyrodniczej

17-230 Białowieża

Park Pałacowy 5

z dopiskiem "PUSZCZYK"

tel. (0 prefix 85) 68 12 756

Powrót do strony

Białowieskiego

Parku Narodowego