Pod opieką pracowników OHŻ znajdują się trzy rezerwaty zamknięte i rezerwat pokazowy – obiekt najliczniej odwiedzany przez turystów przyjeżdżających do Białowieży. Poza żubrami można tu zobaczyć inne zwierzęta żyjące w Puszczy Białowieskiej: łosie, jelenie, sarny, dziki, wilki oraz zwierzęta historycznie związane z naszą Puszczą: koniki polskie typu tarpan i żubronie (krzyżówki żubra z bydłem domowym). Pozostałe rezerwaty nie są udostępniane do zwiedzania. Jeden z nich jest zapleczem rezerwatu pokazowego. Niektóre zwierzęta z „Pokazówki” po ciężkim dniu pracy, w ciągu którego muszą pozować turystom, są wypuszczane do większych zagród, gdzie mogą odpocząć i posilić się przed następnym dniem. Pozostałe dwa rezerwaty są rezerwatami hodowlanymi i tylko pracownicy OHŻ mogą tam wejść. W rezerwatach tych przebywają żubry o znanych rodowodach, znamy ich rodziców, dziadków i pradziadków od początków ponownego sprowadzenia żubrów do Puszczy Białowieskiej, tj. od 1929r. W rezerwatach hodowlanych i rezerwacie pokazowym przebywa aktualnie 37 żubrów.

Poza rezerwatami na wolności żyje około 600 żubrów (pierwsze zostały wypuszczone w 1952 r.), zamieszkując całą Puszczę Białowieską. Około 350 żubrów występuje w polskiej części i około 250 po stronie białoruskiej. Dlatego też wybierając się na spacer do lasu możemy liczyć na to, że spotkamy się z tym królewskim zwierzęciem „oko w oko”.

Zwierzętami żyjącymi w rezerwatach trzeba zajmować się przez cały rok: zabezpieczać odpowiednią ilość karmy (siano, buraki, owies, kukurydza, żołędzie), karmić je, poić, sprzątać zagrody, zwracać uwagę na zachowanie i kondycję czworonożnych podopiecznych. Również żubry żyjące na wolności potrzebują opieki człowieka. Oczywiście w znacznie mniejszym stopniu od tych żyjących w rezerwatach, ale w okresie zimowym trzeba je dosyć intensywnie dokarmiać, gdyż inaczej drzewostany Puszczy Białowieskiej mogłyby mocno ucierpieć. Poza tym w poszukiwaniu pożywienia żubry podchodziłyby do osad ludzkich utrudniając znacznie życie mieszkańcom miejscowości położonych w Puszczy oraz na jej obrzeżach. W mroźne i śnieżne zimy takie przypadki zdarzają się również mimo dokarmiania, gdyż nie wszystkie zwierzęta chcą podejść do stworzonych dla nich „stołówek”. Wtedy konieczna jest interwencja hodowców, a „niegrzeczne” żubry są odławiane i przemieszczane do swoich ostoi w głębi Puszczy.

W tym roku obchodzimy 75-tą rocznicę rozpoczęcia restytucji żubrów. Przez ten okres, dzięki dużym nakładom finansowym i oddaniu pracowników zajmujących się żubrami, udało się przywrócić ten zagrożony gatunek zwierzęcia naturze i sprawić, że w naszej Puszczy żyje dziś na wolności jego największe na świecie stado.